Os veciños da aldea de San Vicente, en Vilamartín de Valdeorras, denuncian que a escaseza de empresas e man de obra ameaza a reconstrución das vivendas arrasadas polo incendio que queimou máis de 30.000 hectáreas en agosto de 2025. A mesma carencia de contratistas dificulta a execución de proxectos municipais na comarca, onde as licitacións apenas reciben ofertas. Responsables locais e empresarios advirten de que, se non se corrixe a situación, se poden perder prazos de fondos europeos e gran parte do investimento previsto.
Os afectados polo lume din ter atopado dificultades á hora de localizar empresas dispostas a afrontar traballos de reparación e rehabilitación, unha circunstancia que atrasa a volta á normalidade de moitas familias. Así o corroboran fontes veciñais e empresas locais, que explican que os orzamentos tardan en chegar ou directamente non se presentan. O presidente da Asociación Empresarial de Valdeorras (AEVA), Carlos Terán Búa, recoñece que leva meses esperando propostas para unha pequena reforma na súa vivenda porque os construtores están desbordados.
Promotores e contratistas atribúen a falta de oferta á ausencia de traballadores na comarca. Varias voces do sector sinalan que hai poucas cuadrillas dispoñibles e que a única solución pasa por contratar man de obra procedente fóra da zona, ás veces doutros países, para cubrir a demanda. Esta necesidade de atraer migrantes vese condicionada pola competencia salarial e as dificultades lóxísticas para fixar aos traballadores en proxectos dispersos xeograficamente.
Os concellos da zona comezan a percibir o impacto nas súas convocatorias públicas. O alcalde de O Barco de Valdeorras, Aurentino Alonso, explicou que na recente licitación para a mellora das instalacións deportivas de Calabagueiros, que inclúe a actualización das pistas de atletismo, só se presentou unha empresa. O orzamento desa obra ascende a 73.500 euros, segundo a documentación municipal, e a falta de concurrencia obrigou o Concello a solicitar documentación adicional ao único licitador.
Nun proxecto de maior envergadura, a reforma da Praza Maior, a fonte, Porto da Barca e o Camiño Real, cun orzamento inicial de 476.500 euros, só concuriron dúas constructoras, unha cifra que o alcalde considerou insuficiente para garantir competitividade e axilidade na execución. Estes exemplos ilustran como a combinación de empresas saturadas e escaseza de persoal reduce a capacidade dos concellos para executar actuacións previstas, mesmo cando contan con financiamento comprometido.
O problema non se limita á dispoñibilidade de traballadores. Os prazos asociados a fondos europeos introducen unha presión adicional: se os proxectos non se licitan e executan dentro dos calendarios establecidos, os municipios arriscan a perda de subvencións. O rexedor de Rubiá, Elías Rodríguez, xa advertiu sobre a rigidez deses cronogramas e a posibilidade de que atrasos administrativos ou de adxudicación provoquen a devolución de fondos ou a imposibilidade da súa aplicación.
A alcaldesa de A Rúa, María González Albert, resumiu a preocupación de varios concellos: as poucas empresas que aínda traballan coa Administración están saturadas e resulta necesario rogar para que se presenten ás licitacións. Recordou que hai anos o municipio contaba cunha ducia de firmas que concorrían con regularidade e que hoxe apenas queda unha capaz de asumir contratos públicos. Esa contracción do tecido empresarial local está a provocar un estrangulamento na execución de obras que afecta por igual a particulares e ás arcas municipais.
Ademais da escaseza de man de obra, os construtores reprochan que os prezos incluídos nalgúns pregos son demasiado axustados para
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.