A planta de Vigo afronta a incerteza mentres o grupo Stellantis define a súa folla de ruta industrial

O futuro da factoría viguesa do grupo automobilístico segue sen despexarse mentres a multinacional ultima o reparto de novas plataformas e modelos entre os seus centros europeos. Aínda que o consorcio comezou a asignar vehículos a plantas de Francia, Alemaña e Italia, a instalación galega continúa á espera de coñecer que papel xogará na ambiciosa estratexia coñecida como FaSTLAne 2030, un plan que busca reordenar a produción do xigante con vistas á electrificación total.

A competencia polas novas adxudicacións intensifícase

A decisión de Stellantis de priorizar algunhas das súas fábricas históricas non foi unha sorpresa para os analistas do sector. A compañía, resultado da fusión entre PSA e Fiat Chrysler, herdou unha complexa maraña de centros produtivos en todo o continente, e a necesidade de racionalizar a súa capacidade volveuse urxente ante a transición cara ao vehículo eléctrico. Neste contexto, a fábrica de Mulhouse, en Francia, foi unha das primeiras en recibir unha confirmación: albergará tres futuros modelos da marca Peugeot, tanto en versións eléctricas como híbridas. Esta noticia, sumada a outras asignacións en Alemaña e Italia, xerou lóxica expectación en Vigo, onde se espera desde hai meses un sinal sobre a carga de traballo a medio prazo.

O factor galego na estratexia europea do consorcio

Vigo non é un centro calquera dentro do entramado de Stellantis. A planta, que fabricou modelos tan emblemáticos como o Citroën C4 Picasso ou o Peugeot 2008, conta cunha longa traxectoria de produtividade e flexibilidade. Porén, a competencia interna entre as distintas factorías do grupo é feroz, e a ausencia dun anuncio concreto sobre a asignación de novos vehículos acendeu as alarmas entre os representantes sindicais e as administracións locais. A incerteza non só afecta aos case 6.000 empregados directos da planta, senón tamén a un amplo tecido de provedores e empresas auxiliares que dependen do ritmo de produción da factoría. Para unha comarca como a área de Vigo, onde o sector do automóbil representa un piar fundamental da economía, calquera demora na adxudicación de novos modelos tradúcese nun motivo de preocupación.

O plan FaSTLAne 2030: unha carreira a contrareloxo cara á electrificación

O plan estratéxico presentado por Stellantis puxo sobre a mesa uns obxectivos moi ambiciosos: adaptar a maioría das súas plantas á produción de vehículos eléctricos e híbridos nun prazo de menos dunha década. Para logralo, a compañía anunciou investimentos millonarios e unha reorganización profunda das súas liñas de montaxe. Con todo, o reparto dos novos modelos non está a ser equitativo, e algunhas plantas —como a de Vigo— parecen quedar nunha posición de espera que moitos consideran inquietante. Mentres que as instalacións francesas e alemás recibiron encargos concretos, e as italianas se perfilan como centros de referencia para a produción de vehículos eléctricos urbanos, a factoría galega continúa sen un horizonte definido máis alá dos modelos actuais, cuxo ciclo de vida se achega ao seu fin.

A situación reavivou o debate sobre a capacidade da industria española para atraer investimentos nun contexto de forte competencia internacional. Outros países, como Francia ou Alemaña, despregaron políticas activas de apoio á automoción, con axudas directas e compromisos de compra pública que facilitan as decisións das multinacionais. En España, aínda que existen instrumentos como o Perte do vehículo eléctrico, as empresas do sector reclaman unha maior axilidade na execución dos fondos e unha coordinación máis estreita entre as administracións central e autonómica para evitar que as factorías españolas perdan o tren da electrificación.