Lugo pecha portas e xanelas, pero os ladróns atopan a forma de entrar. A cidade amurallada vive un incremento preocupante de asaltos a domicilios durante os períodos vacacionais, un fenómeno que volta a ocupar a actualidade informativa e que ten en vilo aos propietarios. Durante as últimas semanas, varios inmobles foron obxectivo de grupos criminais que operan con métodos precisos e que buscan un botín moi específico: diñeiro en efectivo e xoias. As forzas de seguridade traballan para dar con estes grupos organizados, cuxa actividade intensifícase cando as rúas se baleiran e as casas quedan á merced dos amigos do que non é seu.
O botín selecto e a xeografía do delito
Ninguén regala nada á delincencia, pero á veces a oportunidade chama á porta. Os episodios máis recentes rexistráronse ao longo da semana pasada no entorno comprendido entre as inmediacións da avenida Ramón Ferreiro e outras arterias da capital lucense. En todos os casos estudados polas autoridades, o patrón repítese con unha simetría inquietante. Os delincuentes monitorizan a ausencia dos inquilinos e actúan ao seu antoxo, rexistrando cada recuncho do inmoble antes de marcharse.
O certo é que a selección do material sustraído resulta paradigmática. Nun dos inmobles allanados, a vítima atopouse ao regresar dos seus días de descanso cun auténtico campo de batalla: todas as habitacións revueltas, armarios baleirados e caixóns tirados ao chan. Con todo, o obxectivo dos intrusos non era o expolio masivo. O botín limitouse estritamente ás xoias e ao metálico, descartando de plano outros obxectos de valor que poderían resultar máis complicados de colocar no mercado negro ou que simplemente non despertaron o seu interese criminal. Nunha segunda vivenda atacada na mesma franxa temporal, o procedemento foi similar: accederon tras saltar o muro perimetral exterior para levarse pezas de elevado valor económico.
O factor estival e a maquinaria dos grupos organizados
A ninguén se lle escapa que o verán altera os hábitos de calquera cidade, e a delincuencia non é unha excepción. Convén lembrar que as vacacións deixan tras de si un rastro de persianas baixadas e buzóns desbordados, sinais inequívocos de que un fogar está deshabitado. As investigacións da Policía Nacional apuntan directamente á actuación de grupos organizados altamente especializados neste tipo de roubos. Non falamos de ladróns de oportunidade, senón de redes que planifican os seus movementos ao milímetro.
O modus operandi destas bandas destaca pola súa letalidade. Acceden aos domicilios empregando técnicas que case non deixan rastro físico, o que dificulta enormemente a labor dos investigadores. A súa infraestrutura permite operar durante varios días seguidos nunha mesma zona, diagnosticando os puntos débiles das vivendas antes de dar o golpe definitivo.
O ecuador festivo e o impacto dos grandes eventos
Non é menor o dato do calendario. Dificilmente se pode entender este pico delituoso sen analizar o peso específico que teñen as grandes concentracións humanas no centro neurálxico da provincia. A celebración de eventos multitudinarios como o Arde Lucus actúa como un imán. Cando as festas da época romana toman as rúas, gran parte da poboación local e foránea volca a súa atención e o seu tempo no recinto histórico e nas zonas de festa.
Aí está a clave do asunto. O baleiro que deixan os residentes nas súas casas, desprazados ao casco antigo ou directamente fóra da cidade durante eses días de tensión festiva, é rapidamente aproveitado polas organizacións criminais. Estes grupos coñecen perfectamente os movementos de masas e inxectan a súa actividade delituosa nos ocos que deixa a celebración. A efluencia festiva contrasta, e de que maneira, coa insidia do roubo nas sombras.
