As Caldas de Lugo ultiman a súa reapertura tras instalar o sistema de cloración

O complexo municipal das Caldas, en Lugo, completou esta semana a instalación dun sistema de cloración, un paso decisivo para que a Xunta autorice a súa reapertura. Os técnicos traballan agora nas análises obrigatorias para verificar a eficacia da depuración e descartar a presenza de lexionela nos vasos. O goberno local confía en que este novo equipamento permita, ademais, elevar a temperatura da auga e romper a estacionalidade que marcou o seu uso nos últimos anos.

Un peche recorrente pola lexionela

Convén lembrar a historia recente destas instalacións para entender a relevancia do que agora ocorre. As Caldas foron construídas polo goberno municipal con auga procedente da traída que, segundo a normativa, non podía quentarse a máis de trinta graos. Esa limitación, unida á natureza non mineromedicinal da auga, condenábaas a un uso case testemuñal durante gran parte do ano. Pero o problema de fondo era outro: a lexionela. A bacteria apareceu primeiro nas duchas interiores e, máis tarde, en varios vasos exteriores, o que obrigou á Xunta a decretar o peche das instalacións en varias ocasións. Demasiado tempo paradas.

A situación levou á alcaldesa a reformular o modelo de funcionamento. A súa primeira decisión foi abrir as Caldas só durante os meses de calor, unha medida que pretendía axustar o servizo á demanda real. Porén, os problemas de lexionela persistiron, o que evidenciou que a solución non pasaba por reducir o calendario, senón por atacar a causa. Aí está a clave: a auga que alimenta as Caldas é a mesma que nutre a antiga fábrica da luz, un edificio rehabilitado recentemente para se converter en centro de promoción da enogastronomía e da historia fluvial de Lugo.

A aposta pola cloración

Foi entón cando o equipo de goberno decidiu dotar as instalacións dun sistema de cloración. Non parece casualidade que esta decisión chegase despois de que a propia alcaldesa anunciase, a principios do verán, o seu propósito de buscar unha solución definitiva. Os traballos executáronse na última semana e agora estánse a realizar as análises que esixe a normativa de instalacións públicas. Trátase de comprobar que o sistema de depuración é efectivo e que non queda rastro de lexionela en ningún punto do complexo.

O investimento non só busca recuperar un servizo público. Detrás está a intención de que as Caldas deixen de ser un equipamento de tempada. O Concello confía en que, unha vez verificada a eficacia do sistema de cloración, a Xunta autorice elevar a temperatura da auga. De logralo, o complexo podería utilizarse durante todo o ano, algo impensable ata agora. A cifra fala por si soa: coa auga sen quentar, o uso limitábase aos meses estivais e, aínda así, con interrupcións constantes polos brotes de lexionela.

Un equipamento ligado á recuperación do Miño

A posta a punto das Caldas non pode entenderse á marxe da estratexia municipal para recuperar a contorna do río Miño. A antiga fábrica da luz, rehabilitada e pendente de apertura, será o centro de interpretación da historia fluvial da cidade, a enogastronomía local e os recursos actuais da zona. As Caldas, situadas nese mesmo ámbito, forman parte dese proxecto de revitalización. Que ambas instalacións compartan subministración de auga non é un detalle menor: a calidade do sistema de cloración garantirá tamén a seguridade da futura dotación cultural.