A plantilla de EcoLugo e a empresa pecharon un preacordo para renovar o convenio colectivo, con subida salarial e melloras que garantizan paz laboral até 2030. A asemblea de traballadores validouno o venres pasado, coa CIG desmarcándose do pacto, cando a cidade se achegaba ao San Froilán e crecía a especulación sobre posibles medidas de presión na rúa.
Un acordo que chega tarde pero chega
O certo é que a negociación fixérase longa. O convenio caducou en decembro de 2024 e as conversas alongáronse case un ano antes de chegar a bo porto. Durante ese tempo, o fantasma do conflito comezou a moverse pola cidade: coas festas patronais á vista, non eran poucos os que especulaban con paros ou protestas xusto nas datas máis delicadas do calendario lucense.
O pacto final respaldouno a maior parte da plantilla en asemblea. Quedan melloras económicas e sociais sobre a mesa, e sobre todo unha garantía: tranquilidade no servizo de recollida de lixos e limpeza viaria até a fin da década. Non é menor o dato, tratándose dun servizo que todo o mundo nota cando falla.
Quen limpa a cidade
Convén lembrar quen está detrás do servizo. EcoLugo é a unión de empresas formada por Copasa, Geseco e Setec Building, que xestiona a recollida de residuos e a limpeza da capital lucense desde o verán de 2022. Tres anos de xestión, un convenio vencido e unha plantilla que agardaba a súa actualización. Demasiado tempo.
Pola outra banda, a empresa non estivo quieta en materia de servizo. Recentemente comezou a aplicar o plan de limpeza intensiva de barrios acordado co Concello. O primeiro destino foi Fontiñas, onde se realizou un baldeo e hidrolimpeza intensiva de beirarrúas cunha máquina lavabeirarrúas eléctrica, programada a primeira hora, antes de que abrisen as terrazas da zona.
A lembranza de 2014
A ninguén se lle escapa por que o peche do acordo xera alivio na cidade. Lugo aínda lembra a folga de 2014, un conflito brutal que durou 59 días en pleno verán e que coincidiu co Arde Lucus, unha das citas que máis veciños e visitantes reúne na capital. Aqueles episodios marcárono na cidade e explican que calquera negociación neste sector se mire con lupa.
Esa memoria colectiva actúa como contrapeso. Ninguén quere volver ver contedores desbordados durante as festas, e ningunha das partes, probablemente, quería plantarse no San Froilán co convenio sen asinar e o risco de conflito servido.
A CIG, á marxe
O acordo non é unánime. A CIG desmarcouse do preacordo, o que introduce certa tensión no panorama sindical do servizo, aínda que a validación pola maior parte da plantilla outórgalle respaldo suficiente para a súa firma. O resto da representación sindical si que respaldou o pacto.
A partir de agora, as melloras económicas e sociais pactadas aplicaranse durante os próximos anos, co horizonte posto en 2030. Un horizonte longo que permite planificar con certa estabilidade tanto a xestión do servizo como as condicións de quen o executan cada madrugada polas rúas da cidade.
Perspectiva
Pode que o acordo chegase tarde, si, pero chega. E chega, sobre todo, antes de que a especulación coa folga se convertese en realidade en plenas festas patronais. A pregunta que queda no aire é se estes anos de paz laboral até 2030 servirán para construir unha negociación máis áxil a próxima vez, ou se Lugo volverá vivir as súas renovacións de convenio ao bordo do San Froilán, coa lembranza de 2014 como espada de Damocles sobre cada asemblea.
Con información de medios galegos
