Ourense, marzo de 2026. Os taxis da cidade buscan a maneira de cadrar contas nunha tempada na que a clientela caeu en picado e os custes fixos —sobre todo o combustible— non dan tregua. O sector local denuncia unha caída da demanda próxima ao 20% respecto ao ano anterior e apunta a problemas na rede ferroviaria e á escalada de prezos como as causas que están a prender todas as alarmas.
Desorde nas paradas: o efecto bulto que rompe quendas
A estación de trens converteuse no epicentro dun problema do que poucos falan na cidade ata que se nota no peto. Segundo os taxistas, os atrasos e a irregularidade das circulacións fan que as viaxes que deberían chegar espazadas concéntrense en oleadas, obrigando ás flotas a permanecer horas inactivas para, despois, ter que absorber picos imposíbeis. O resultado é sinxelo: horas mortas sen ingresos e, ao pouco, unha avalancha de pasaxeiros que non se pode atender coa plantilla dispoñible.
Francisco Javier Álvarez, presidente dos taxistas da cidade, resume a queixa cunha frase que resume a frustración da profesión:
“Ao mellor estamos parados unha hora ou hora e media e despois chegan á vez, líannos moito”.
O efecto non é só operativo: a mala organización repercute na imaxe do servizo. Pasaxeiros que esperan taxis durante eses episodios atopan longas colas ou, ao contrario, ningunha unidade dispoñible en momentos puntuais, o que empuxa a moitos a optar por alternativas como vehículos privados ou aplicacións de mobilidade cando se poden permitir. A paradoxa é chamativa en barrios como O Couto e zonas turísticas próximas a As Burgas, onde o fluxo de persoas se mestura con necesidades puntuais e a coordinación convértese en determinante.
Ademais da estación, os condutores denuncian que o espazo público non sempre facilita o traballo: paradas invadidas por bicicletas ou outros vehículos, explanadas sen regulación clara e falta de sinalización son queixas recorrentes que agravan un problema xa de por si económico.
A suba do carburante e o dilema da electrificación
Se a irregularidade do transporte ferroviario reduce a caixa, o outro factor que asfixia aos taxistas é o custo do combustible. Desde principios de ano, e a pesar das oscilacións no mercado, o prezo que pagan por repoñer sitúa a rentabilidade de moitas quendas en risco. A estrutura de custes do taxi —vehículo, seguros, licenzas, taxas municipais— deixa pouco marxe para absorber incrementos sostidos no carburante.
Ante a presión dos prezos, a mirada do sector diríxese cara á electrificación. Non é unha idea nova, pero si gaña peso nas conversacións das paradas: vehículos eléctricos que reduzan o gasto en carburante e mantemento, incentivos públicos para a súa adquisición e menor contaminación no centro urbano. Con todo, o paso non é sinxelo. O custo inicial dun vehículo eléctrico, a amortización da licenza e, sobre todo, a insuficiente rede de recarga rápida na provincia son freos serios.
Os condutores consultados por este xornal sinalan a existencia de plans de axudas estatais —os programas Moves, por exemplo— e de subvencións autonómicas que poden aliviar a inversión, pero advirten de que as convocatorias adoitan chegar con burocracia e prazos longos. Ademais, nun sector con propietarios individuais e cooperativas pequenas, o acceso a financiamento vantaxoso non está garantido.
Reivindicacións ao Concello e á Xunta: solucións e demandas
Diante da urxencia, os taxistas elevaron unha lista de demandas que se repiten en conversas co goberno municipal e coa Administración autonómica. Entre as máis repetidas figura unha mellora na coordinaci
