Algo máis dun milleiro de persoas volveu tomar as rúas de Santiago de Compostela este sábado para denunciar a crise da vivenda. A protesta, convocada polo colectivo Xuntanza Pola Vivenda, percorreu un itinerario simbólico que culminou fronte ao que os organizadores denominan «dous monumentos da especulación»: a inmobiliaria Julio Gerpe e un soar da Avenida Romero Donallo onde se ergue un bloque de pisos con prezos millonarios. A mobilización coincidiu con outras na Coruña, Vigo e Ourense, debuxando un sábado de reivindicación habitacional en toda Galicia.
Unha marcha que cambiou de ruta para sinalar ao ladrillo
A manifestación partiu da Alameda compostelá e colleu un camiño deliberadamente distinto ao habitual. «O casco histórico xa está colonizado», explicou Daniel González, portavoz da plataforma, antes do inicio. A organización optou por pasar fronte á Estación Intermodal e finalizar en Romero Donallo, onde unha das organizadoras leu o manifesto de peche. Alí, entre berros de «Barrios para vivir, non para especular» e «A nosa casa non é un negocio», denunciáronse as «promesas baleiras» do Goberno central, da Xunta e dos concellos.
O portavoz foi rotundo nas súas declaracións previas: «Non só os alugueiros están subindo estratosfericamente, senón que a calidade de vida está a reducirse enormemente, especialmente para persoas migrantes e mozos». A cifra fala por si soa. Segundo datos do IGE, o prezo medio do alugueiro en Santiago aumentou un 42% nos últimos cinco anos, mentres os salarios apenas medraron un 8%.
Durante o percorrido, os manifestantes repartiron un folleto que recolle dereitos básicos do inquilino, como a duración mínima de cinco anos dos contratos e a existencia de prórrogas anuais posteriores. Un xeito de levar a información ao veciño de a pé, máis alá da pancarta. A organización tamén ofreceu aos asistentes apuntarse á súa próxima asemblea aberta mensual, nun intento de articular «poder popular» desde a base.
O fantasma do turismo e a especulación percorre Compostela
Non é menor o dato de que o turismo foi unha constante durante toda a protesta. «Queremos veciñas, non turistas» e «Tourists go home, sodes un mojón» resoaron con forza entre a multitude. A ninguén se lle escapa que Santiago, co seu casco histórico Patrimonio da Humanidade, se converteu nun imán para as vivendas turísticas. Segundo o último rexistro da Xunta, a cidade conta con máis de 1.800 pisos de uso turístico, un 30% máis que hai tres anos. A presión sobre o alugueiro residencial é brutal.
Cómpre lembrar que esta non é unha mobilización illada. Hai apenas un mes, en marzo de 2026, outra marcha similar reuniu preto de 800 persoas na mesma cidade. E o pasado outono, o pleno do Concello de Santiago aprobou unha moción para declarar a cidade como zona tensionada, unha medida que segue sen aplicarse. Demasiado tempo. A burocracia e a falta de vontade política chocan coa urxencia de miles de familias que destinan máis da metade do seu soldo ao alugueiro.
Un problema que desborda as fronteiras municipais
A crise da vivenda en Galicia non entende de capitais de provincia. Na Coruña, a manifestación simultánea percorreu a Avenida da Mariña con consignas similares; en Vigo, a protesta celebrouse o venres; e en Ourense estaba prevista para as oito da tarde dese mesmo sábado. «Cremos que
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.