Máis de mil persoas saíron á rúa este sábado en Santiago de Compostela para denunciar a crise da vivenda que asfixia a mocidade e ás persoas migrantes. Convocados polo colectivo Xuntanza Pola Vivenda, os manifestantes percorreron un itinerario pouco habitual, afastado do casco histórico, e culminaron a súa protesta diante do que chamaron «dous monumentos da especulación». A xornada, que coincidiu con mobilizacións simultáneas na Coruña, Vigo e Ourense, evidenciou que o problema habitacional non dá tregua en Galicia.
Os feitos: unha marcha que quixo marcar territorio
A protesta partiu da Alameda compostelá pouco despois das doce do mediodía. A diferenza doutras ocasións, os organizadores evitaron o casco histórico, ao que consideran «colonizado» polo turismo. No seu lugar, a columna tomou dirección cara á Estación Intermodal e finalizou na Avenida Romero Donallo, xusto diante da inmobiliaria Julio Gerpe e dun soar onde se ergue un bloque de pisos con prezos que cualificaron de «millonarios». Alí, unha portavoz leu un manifesto que cargou contra «as promesas baleiras e falsas ilusións» do Goberno central, a Xunta e as corporacións municipais. «Non só os alugueiros están subindo estratosféricamente, senón que a calidade de vida está a reducirse enormemente, especialmente para persoas migrantes e mozos», declarou Daniel González, portavoz da plataforma, antes do inicio da marcha.
O ambiente foi de indignación contida, pero tamén de determinación veciñal. Consignas como «Barrios para vivir, non para especular» e «A nosa casa non é un negocio» resoaron contra as fachadas. A turistificación foi outro dos brancos: corearon «Queremos veciñas, non turistas» e algún berro máis cru en castelán contra os visitantes. Ao longo do percorrido, membros do colectivo repartiron un folleto que resume os dereitos básicos dos inquilinos, como a duración mínima de cinco anos dos contratos e a existencia de prórrogas anuais. A organización, ao rematar, ofreceu aos asistentes a posibilidade de sumarse á súa próxima asemblea aberta, que celebran cada mes.
A coordinación con outras cidades foi total. Na Coruña, outra manifestación percorreu as súas rúas á mesma hora; en Ourense, a concentración estaba prevista para as oito da tarde, mentres que Vigo xa se mobilizara a tarde anterior. Abonda con mirar o mapa galego para comprobar que a crise da vivenda non entende de capitais nin de provincias.
Contexto: Galicia tensionada polos prezos
Non é menor o dato de que os alugueiros en Santiago subisen máis dun 30% nos últimos tres anos, segundo varias asociacións de consumidores. A ninguén se lle escapa que a cidade, saturada de pisos turísticos e cun mercado laboral precario, se converteu nun laboratorio da especulación. A Xunta e os concellos lanzaron promesas recorrentes de construír vivenda pública, pero os proxectos rara vez ven a luz. A iniciativa lexislativa popular que Sumar impulsa para declarar Galicia como zona de vivenda tensionada é un síntoma de que a presión social comeza a calar nas institucións. Difícil, porén, que as leis cambien mentres os grandes posuidores sigan marcando o ritmo.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.