Medio século baixo a auga: Defensa frea a extracción do pecio do Ivy na ría de Vigo

O mercante liberiano Ivy leva case cincuenta anos repousando no fondo da ría de Vigo, diante das illas Estelas, coas súas bodegas cheas de mineral de ferro. Agora, unha empresa valenciana quere rescatar esa carga, valorada arredor de 2,5 millóns de euros. Pero antes de dar o visto e prace, o Ministerio de Defensa decidiu parar máquinas e pedir informes sobre o ecosistema marino que rodea o pecio, segundo adiantou La Voz de Galicia.

Medio século de silencio baixo as Estelas

Xaneiro de 1976. O Ivy, un buque de carga con bandeira liberiana, naufragaba na ría de Vigo e quedaba pousado no fondo diante das illas Estelas, nunha zona próxima ás Cíes. A bordo transportaba unhas 30.000 toneladas de mineral de ferro, unha carga que nunca chegou ao seu destino e que desde entón permaneceu baixo a auga, convertida case en paisaxe mariño.

Co paso das décadas, o pecio deixou de ser, para moitos, un simple resto dun accidente naval. Forma parte do imaxinario da ría. E aí está boa parte do debate: é unha carga que recuperar ou un elemento que xa cumpre unha función no contorno?

Defensa pide informes a cofradías e escolas de mergullo

O certo é que o ministerio non se limitou a mirar o expediente. Pediu informes ás cofradías de pescadores e ás escolas de mergullo da zona sobre o estado do ecosistema onde xace o barco. Unha consulta que non parece casualidade: quen faena a diario na ría e quen mergulla xunto ao pecio coñecen mellor que ninguén que vida mariña se instalou ao redor dos restos do mercante.

Non é menor o dato. O ferro mergullado, co tempo, actúa como substrato para flora e fauna, e calquera operación de extracción dun volume semellante —falamos de 30.000 toneladas— esixe valorar o impacto sobre un contorno que forma parte dun enclave tan sensible como a área das illas Cíes. A Administración, polo menos sobre o papel, quere saber que hai alí antes de tocalo.

Unha empresa valenciana tras o botín

Detrás do proxecto hai unha compañía valenciana interesada en rescatar o mineral, cuxa cotización fixo que o afundimento de 1976 se convertese, medio século despois, nunha oportunidade comercial cun valor estimado de 2,5 millóns de euros. Un botín considerable, aínda que quen coñeza o mundo dos pecios sabe que entre o interese empresarial e a extracción efectiva adoitan mediar anos de permisos, estudos técnicos e, neste caso, valoracións ambientais.

O expediente está agora mesmo nese punto: Defensa analiza antes de autorizar. Non hai luz verde, nin calendario, nin compromiso público de ningunha das partes implicadas sobre cando podería resolverse a cuestión.

O pulso entre economía e ecosistema

A recuperación de cargas afundidas non é un asunto baladí en Galicia, terra de naufraxios e dunha intensa relación co mar. Cada pecio plantea a mesma dicotomía: o valor material do que durme no fondo fronte ao valor, difícil de cuantificar, dun contorno que atopou neses restos un refuxio. No caso do Ivy, a proximidade ás illas Cíes engade unha capa máis de delicadeza ambiental.

Que Defensa decidise consultar a cofradías e mergulladores antes de resolver di algo sobre como se plantean hoxe estas operacións. Xa non basta con demostrar viabilidade técnica e rendibilidade económica. O mar da ría de Vigo tamén ten os seus donos: os que viven del todos os días.

Pablo Rivas

Periodista deportivo con amplia experiencia en la cobertura del fútbol y deporte gallego. Redactor de la sección de Deportes.

Medio século baixo a auga: Defensa frea a extracción do pecio do Ivy na ría de Vigo

Medio século de silencio baixo as Estelas