PONTEVEDRA. O río Valdecorvos volveu saír do seu leito esta semana en Pontevedra, no que xa é o noveno episodio de inundación rexistrado no que vai de ano. A crecida, provocada por un augarrón de curta duración, obrigou a mobilizar a Protección Civil e aos servizos de emerxencias municipais. A asociación de afectados advirte de que o desbordamento produciuse sen que a pleamar influíse no episodio, un dato que no seu criterio agrava a preocupación polo estado do leito.
Un augarrón breve e o río arriba
Non fixo falla unha galerna. Basta, segundo se comprobou unha vez máis, cun aguaceiro pasaxeiro para que o Valdecorvos desborde. A última crecida chegou este xoves e as consecuencias foron as de sempre: garaxes anegados, sumidoiros que ceden e augas residuais a circular pola vía pública. A cifra fala por si só. Nove inundacións en menos dun ano.
Segundo a Asociación de Afectados polas Inundacións do Río Valdecorvos (Afirval), o caudal saíu do seu leito antes de que se rexistrase pleamar. De feito, a marea alta tivera lugar ás 16.56 horas, máis de tres horas e media antes do episodio, polo que a súa influencia sería nula. Ese detalle non é menor. Cando un río urbano se desborda sen empuxe do mar, a explicación hai que buscala augas arriba: no leito, na súa capacidade de desaugadoiro, no que arrastran as augas.
Danos nas rúas de sempre
O garaxe do número 12 da rúa Casimiro Gómez volveu quedar inundado, un dos puntos que sofren de forma recurrente cada vez que o río medra. A auga, ademais, levantou tapas de sumidoiro e arrastrou toallitas e augas residuais ata a superficie. Na rúa Padre Fernando Olmedo tamén se rexistraron danos, segundo denuncia a asociación. Os nomes repítense, e iso é precisamente o que inquieta aos veciños.
A mobilización de Protección Civil e dos servizos de emerxencia volveu ser necesaria, unha resposta que xa forma parte do guión cada vez que o Valdecorvos sae da súa madre. Demasiado tempo levan repetíndose as mesmas escenas nos mesmos lugares.
A alarma de Afirval polo estado do leito
Para a asociación de afectados, a situación é especialmente preocupante precisamente polo que este episodio demostra: que non se necesita a combinación de choiva e marea alta para que o río innunde. A entidade lembra que noutros desbordamentos rexistrados este ano —como o ocorrido o 27 de xaneiro, entre outros— tampouco houbo marea alta de por medio.
Afirval alerta, ademais, do estado do tramo do río que discorre pola zona afectada, ante a posibilidade de que existan problemas de acumulación ou obstáculos que dificulten a evacuación do caudal cando as choivas arrecian. A asociación leva tempo insistindo en que a solución non pode limitarse a bombear auga e levantar garaxes despois de cada crecida. Ninguén discute a labor dos equipos de emerxencia. O que os afectados reclaman é que non haxa que recorrer a eles.
Un río que pide solucións, non parches
Convén lembrar que as inundacións do Valdecorvos convertéronse nunha constante en determinados puntos de Pontevedra, ata o punto de que os propios afectados se organizaron en asociación para dar visibilidade ao problema e presionar por solucións estruturais. Cada episodio reforza o seu argumento: se un augarrón breve basta para anegar garaxes e facer saír augas residuais á rúa, o problema non está no ceo senón no leito.
A pregunta que flota sobre todo isto é sinxela de formular e difícil de responder: cantas crecidas máis terán que producirse —as nove deste ano xa son un récord para este leito, segundo Afirval— antes de que se aborde de raíz o estado do río? Mentres chegue esa resposta, os veciños de Casimiro Gómez e Padre Fernando Olmedo seguirán mirando o ceo cad
