O Concello de Vigo deu o paso que durante anos parecía aprazarse unha e outra vez: externalizar de forma definitiva as análises de auga de consumo, de augas residuais e de puntos de baño. Faino pagando 360.000 euros a unha empresa privada, despois de recoñecer oficialmente que o laboratorio municipal, que opera desde 1902, conta cun persoal «totalmente insuficiente» para asumir esa tarefa. A imaxe deste domingo na coñecida como fonte de Fenosa, en Teis, onde un home enchía a súa botella xunto a un cartel que advirte de que a auga non ten garantías, resume mellor que calquera informe o estado da cuestión.
Un século de servizo, dúas persoas para sosterlo
As cifras non deixan lugar a dúbidas. Nas instalacións municipais traballan actualmente unha analista e unha inspectora colaboradora. Un terceiro posto, ocupado por un funcionario, quedou vacante trala súa xubilación e non se cubriu. Dúas persoas, pois, para un servizo que oficialmente debía cubrir o control sanitario das augas de toda a cidade.
Convén recordar que o laboratorio non é unha instalación calquera. Comezou a funcionar en 1902, nunha época na que o control da auga potable era aínda unha cuestión incipiente nas cidades españolas. Máis dun século de historia institucional que agora, segundo recoñece o propio Concello na documentación do expediente, queda reducida a mínimos. A cifra fala por si só.
Anos de actividade baixo mínimos
Non se trata, ademais, dunha situación sobrevida. A propia documentación oficial recolle que o laboratorio levaba anos funcionando baixo mínimos, e que varias decisións sucesivas foron deixándoo á beira do peche. A xubilación do terceiro funcionario sen que se convocase a súa substitución é só a última elo dunha cadea de desinversión que agora culmina coa privatización da tarefa.
A ninguén se lle escapa a paradoja: o Concello paga agora a unha empresa externa para facer un traballo que tiña encomendado a un servizo propio, e que podería manter se cubrise a vacante existente. Os 360.000 euros do contrato son, na práctica, o prezo de anos de non o ter feito.
O aviso de Teis
Mentres o expediente administrativo avanzaba, a realidade vía se na rúa. A fonte de Fenosa, no barrio de Teis, un punto tradicional de captación de auga para moitos veciños, amanecía este domingo cun cartel que advirte de que a auga non ten garantías garantizadas. E aínda así, un home enchía a súa garrafa sen máis. Non parece casualidade que o aviso conviva coa falta de medios para analizar o que sae desas billas.
O control das augas de baño, o das residuais e o da auga de consumo son obrigacións sanitarias que non admiten demora. Que unha cidade do tamaño de Vigo dependa para iso dunha empresa externa, co seu laboratorio histórico reducido a dúas traballadoras, planta preguntas incómodas sobre como se tomaron as decisións municipais durante a última década.
Privatización por defecto, non por deseño
O certo é que este caso ilustra un patrón que vai máis aló do Concello vigués: servizos públicos que non se pechan de golpe, senón que se deixan atrofiar ata que a externalización se converte na única saída posible. Ninguén anunciou o peche do laboratorio. Pero coa privatización definitiva das súas funcións principais, que quedará del é unha pregunta lexítima que, por agora, o Consistorio non respondeu.
Compartir esta nova
Lo máis lido
- 1. El vínculo gallego de Marta Gómez Montero tras su salida de ‘Malas lenguas’: trayectoria, familia y el eco del revuelo nacional
- 2. O móbil que desenmascarou a cinco gardas civís e a un avogado en Carballo
- 3. El periodista gallego Pedro Blanco toma las riendas de ‘Hoy por Hoy’ este verano
- 4. ¿Puede ocurrir en Galicia un caso de rabia como el del niño murciélago de Canadá?
- 5. Dobre traxedia laboral na A-6: as vítimas mortais viaxaban desde Sarria cara a A Coruña