Vilagarcía desafía a seca: a Festa da Auga gasta menos auga ca un día normal de verán

A pregunta resoa cada 16 de agosto en Vilagarcía de Arousa: é unha irresponsabilidade celebrar a Festa da Auga en plena seca? A resposta, segundo os datos que manexou o Concello e que adiantou La Voz de Galicia, convida a matizar o debate. O consumo de auga durante a xornada festiva situouse por debaixo da media dun día corrente do estío arousán.

A celebración, que o pasado domingo reuniu 35.000 persoas, emprendeu unha sorte de volta á orixe. Nada de camións cisterna nin mangueiróns a presión. A auga está agora en mans dos propios participantes, cos seus cubos e pistolas, dos veciños que a lanzan desde as súas fiestras e dos locais de hostalaría. Unha transformación que persegue un obxectivo claro: facer sostible unha das festas máis multitudinarias da comarca.

A metamorfose dunha festa icónica

Convén lembrar como era antes. Durante décadas, a imaxe da Festa da Auga foi a de grandes chorros lanzados por vehículos municipais, empapando a unha marea humana que ocupaba o centro histórico. Esa estampa desapareceu. A supresión dos camións cisterna non foi unha decisión improvisada.

Detrás está a procura dun equilibrio entre a tradición e a realidade climática. A ninguén se lle escapa que Galicia encadea veráns con restricións e avisos por escaseza. Manter o espírito da festa sen poñer en xaque os recursos hídricos converteuse nunha prioridade para o goberno local. A fórmula elixida foi devolver o protagonismo aos asistentes.

Poucas veces un cambio loxístico xerara tanto consenso implícito. O resultado, visto o domingo, é que a participación non só non caeu, senón que se mantén en cifras mastodónticas. 35.000 persoas empapándose, si, pero cun consumo controlado. A cifra fala por si soa.

Os números que desmontan o prexuízo

O certo é que os rexistros municipais de abastecemento do día da festa arroxan un dato contundente: o gasto de auga foi inferior ao que se produce nun día normal do mes de agosto na cidade. Un contraste que convida a replantexar a percepción cidadá.

A explicación hai que buscala na propia mecánica da celebración. Ao eliminar os grandes caudais a presión, a auga que se emprega é a que os propios asistentes portan nos seus recipientes. O groso do consumo desprázase ás vivendas e aos establecementos hostaleiros, que participan desde as súas fachadas. Unha distribución do gasto moito máis difusa e, sobre todo, máis eficiente.

Non é menor o dato de que a xornada festiva coincide coa festividade de San Roque, un día no que a actividade comercial e doméstica en Vilagarcía se reduce notablemente. Ese factor, unido á ausencia de regas municipais e de limpezas con auga a presión nas horas previas, compensa con creces a auga lanzada entre a multitude.

A sostibilidade como novo estandarte

O debate sobre a Festa da Auga transcende o puramente cuantitativo. O que está sobre a mesa é o modelo de festa popular nun contexto de emerxencia climática. E Vilagarcía decidiu non esconder a cabeza baixo a á.

A transformación da celebración foi progresiva, pero o salto cualitativo deste ano é evidente. A imaxe dos veciños lanzando cubos desde os balcóns, que sempre foi parte da paisaxe, converteuse agora no eixo central do evento. Os locais de hostalaría, coas súas propias reservas, sumáronse á dinámica dun consumo máis responsable.