Volframio e dúbidas: o proxecto mineiro de Pentes varsé dende a cúpula Espera, corrijo: "se tambalea" = "tambaléase". **Volframio e dúbidas: o proxecto mineiro de Pentes tambaléase dende a cúpula**

Cando unha empresa que promete centos de postos de traballo nunha comarca con poboación decrecente comeza a perder pezas na súa dirección, a pregunta non é só corporativa: é territorial. Iso é o que ocorre estes días en A Gudiña, onde o proxecto de volframio de Pentes, impulsado pola compañía Eurobattery Minerals, atravesa unha crise de gobernanza que obriga a replantexarse ata que punto as cifras de emprego anunciadas poden sostense sobre tan fráxiles cimentos.

Unha dirección en descomposición

O cadro é inusualmente severo para unha empresa cotizada. O seu conselleiro delegado carga cunha condena por fraude ditada en España, o presidente do consello de administración deixou o seu cargo e a firma viu como se marchaba tamén o seu asesor bursátil. Para rematar o escenario, as accións permanecen suspendidas de negociación, un indicador de que os mercados non saben que facer coa compañía mentres esta non aclarase a súa situación.

Que o máximo responsable executivo da empresa que dirixe un proxecto mineiro estratéxico para unha comarca rural estea condenado por un delito económico non é un mero detalle biográfico: planta interrogantes lexítimos sobre a solvencia e a transparencia do promotor, e sobre a dilixencia coa que se supervisou un proxecto de tanto impacto local.

As 130 promesas: ¿papel mollado?

O proxecto contemplaba a creación duns 130 empregos directos, aos que se sumaría un centenar de postos indirectos unha vez acadado o pleno rendemento. Para unha zona como A Gudiña, situada nunha das comarcas máis despoboadas de Ourense, semellante previsión equivale a unha revolución demográfica e económica. Precisamente por iso, o anuncio xerara expectativas considerables entre veciños e institucións.

>Agora ben, as promesas de emprego mineiro teñen en Galicia un historial que invita á prudencia. Os grandes proxectos extractivos adoitan presentarse con cifras optimistas que logo o mercado de materias primas, os trámites administrativos ou a propia viabilidade técnica se encargan de axustar á baixa. O caso de Pentes engade un factor menos habitual: a crise non provén da xeoloxía nin da administración, senón do interior da propia empresa.

Sen paralización formal, pero sen certezas

Ata o momento, a compañía non comunicou a paralización da explotación nin a suspensión dos investimentos comprometidos. É un matiz relevante: o proxecto segue, sobre o papel, en marcha, e a coyuntura chega cando a explotación avanzaba cara á súa posta en funcionamento. Pero a ausencia de anuncios negativos tampouco equivale a garantías, e a combinación dunha cúpula diezmada cunha cotización suspendida raramente precede a unha estabilización inmediata.

Eles sabrán. O certo é que a crise pon sobre a mesa unha cuestión que trascende o caso concreto: ¿que mecanismos de control existen para que as promesas de emprego que condicionan decisións locais —licencias, expectativas veciñais, posicionamentos institucionais— respalden proxectos dirixidos por persoas con condenas por fraude? A dilixencia debida non debería rematar coa sinatura dun permiso.

Licións para o territorio

A Gudiña necesita investimento real, non titulares. E para distinguir entre ambas as cousas, a comarca tería que poder confiar en que a supervisión destes proxectos —por parte de administracións, reguladores bursátiles e a propia empresa— funcione. A situación actual suxire o contrario.

Redacción Galicia Universal

La redacción de Galicia Universal elabora los contenidos del medio con herramientas de automatización bajo supervisión y responsabilidad editorial. Cómo trabajamos: /politica-editorial/