Nas últimas semanas de marzo de 2026 Ourense rexistrou un repunte de furtos e sustraccións de cobre que preocupa a veciños, concellos e corpos de seguridade. Cables queimados nas cunetas, esculturas de bronce desvalixadas en espazos públicos e cortes nas redes de telecomunicación puxeron sobre a mesa un fenómeno que moitos na provincia comezan a chamar, con amargura, o “ouro vermello”.
Roubos e achados: o mapa da sustracción
Os métodos son cada vez máis recoñecibles: grupos organizados actúan pola noite, localizan tendidos de cableado ou pezas metálicas en igrexas e cemiterios, seccionanas con ferramentas industriais, extraen o cobre e, en ocasións, prenden fogo á envoltura para facilitar a separación do metal. Un deses achados foi un tramo de cable de cobre queimado localizado nun paraxe rural da provincia; o lume e as marcas de corte delatan a precipitación do expolio e o risco engadido de incendios.
Non é a primeira vez que Ourense sofre roubos deste tipo, pero os casos máis recentes amosan unha maior ambición: non só se dirixen a infraestruturas illadas —tendido eléctrico, cableado de telefonía— senón tamén a bens do patrimonio que conteñen metais valiosos, como figuras de bronce en parroquias e prazas. Varios párrocos e responsables municipais denunciaron a profanación de enseres relixiosos e a sustracción de pezas que formaban parte do mobiliario histórico local.
A eficacia do modus operandi obriga a intervencións rápidas. Técnicos das compañías de servizos e operarios municipais pasaron a reparar avarías e protexer instalacións con urxencia, pero a factura económica é alta: custo laboral, substitución de material e a loxística de restablecemento do servizo súmanse en moitos casos a danos colaterais que non cobre o seguro. Á falta de confirmación oficial sobre cifras agregadas na provincia, concellos dos municipios afectados falan de centos de intervencións nos últimos meses.
O mercado que alimenta o delito
Detrás destes roubos non hai só oportunismo local. O cobre revalorizouse nos mercados mundiais por un déficit de oferta e unha demanda sostida en sectores como a construción e as telecomunicacións. Ademais, a súa reciclabilidade e a facilidade para comercializalo en fragmentos pequenos convérteno nunha mercadoría difícil de rastrexar unha vez fundida e mesturada con outros materiais. Esa combinación de alta cotización e trazabilidade limitada actúa como imán para o delincuente.
En Galicia, onde a paisaxe rural e as vilas pequenas concentran gran parte do patrimonio histórico e da rede eléctrica instalada en superficie, a exposición é maior. Moita infraestrutura é antiga, con cables e elementos metálicos accesibles desde a vía pública; a iso engádenselle transformacións tecnolóxicas, como os despregamentos de fibra e o reordenamento de redes, que ás veces deixan ao descuberto tramos de cableado susceptibles de ser roubados.
O problema ten, ademais, unha dimensión internacional. Países e empresas mineiras multiplican proxectos para asegurar o subministro de cobre, pero o tempo que requiren as inversións e a transición enerxética manteñen a presión sobre o prezo. Mentres tanto, o mercado secundario —chatarreiras, redes informais de compra-venda— segue sendo o elo onde se blanquea boa parte do material sustraído, con controis que aínda son mellorables.
Impacto local e respostas a curto prazo
As consecuencias para a vida cotiá son palpables: cortes no subministro eléctrico ou de internet en zonas rurais, atrasos en obras públicas, e un pequeno pero persistente incremento do gasto municipal en seguridade e reparación. Para comercios e veciños, perder liñas de telefonía ou subministro durante días pode supoñer perdas económicas directas e un aumento da sensación de inseg
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.