A comarca de Allariz viviu este sábado unha das xornadas máis concorridas do verán. A Festa da Empanada volveu ocupar os xardíns do Museo do Coiro, transformando este espazo ribeirán nun enorme comedor ao aire libre onde centenares de raciones satisficeron o apetito de veciños e forasteiros. O evento, xa consolidado no calendario festivo da provincia de Ourense, demostrou unha vez máis a súa capacidade de convocatoria.
O Arnoia como telón de fondo dun banquete popular
Poucas veces un entorno fai tanta xustiza a un evento gastronómico. Os xardíns do Museo do Coiro, con o río Arnoia como compañeiro inseparable, ofrecen un marco que combina historia local e natureza en pleno casco urbano de Allariz. Alí instaláronse as mesas e as barras que, durante toda a tarde, serviron raciones sen interrupción. A cifra fala por si soa: centenares de porcións repartidas en poucas horas.
A primeira autoridade municipal estivo presente na xornada e destacou o esforzo dos establecementos participantes, que elaboraron receitas específicas para a ocasión. Non é un dato menor: tres panadarías e pastelerías da localidade —Forno Tomás, Panadería Currás e Pastelería Osi— asumiron o reto de abastecer un evento con asistencia masiva. A oferta abarcou todo o espectro da empanada galega tradicional, desde as opcións máis recoñecibles ata outras que buscan o paladar máis esixente.
Quen se achegase ás barras podía escoller as clásicas de carne, atún ou bacallau. Pero tamén había espazo para as máis demandadas: polbo, choco, espinacas con queixo, grelos ou as coñecidas como mariñeiras. Maridadas con viño e outras bebidas, as raciones atoparon no ambiente nocturno do recinto un complemento difícil de superar. Demasiado tempo perdido, dirán algúns, para unha cita que leva décadas demostrando a súa solidez.
Do triatlón á mesa: un sábado completo
Non debemos esquecer que a empanada non foi o único acto da programación do fin de semana. A tarde do sábado estivo marcada pola celebración do 34º Triatlón Vila de Allariz, unha proba que congrega cada ano a numerosos afeccionados e que xa se converteu nunha cita ineludible do verán. O suor e o esforzo deportivo deron paso, pola noite, á recompensa culinaria.
Ninguén pode poñer en dúbida a lóxica de organizar un evento deportivo e unha degustación gastronómica na mesma xornada. O fluxo de participantes e acompañantes do triatlón contribuíu directamente á afluencia de público aos xardíns do Museo do Coiro. Foi unha xornada pensada para que tanto o corpo como o paladar tivesen o seu espazo, por ese orde. O certo é que a fórmula volve funcionar.
A música puxo o contrapunto necesario. Os acordes de Soul & Roll e Los Camachuelos serviron de banda sonora ás primeiras horas da noite, creando un ambiente que combinaba gastronomía e espectáculo nun mesmo recinto. A medianoche trouxo o cambio de tercio: o DJ Varo Alonso tomou o relevo para aqueles que querían alargar a madrugada. Un sábado perfecto, dos que quedan gravados na memoria colectiva do concello.
O domingo pecha con tradición e deporte fluvial
Difícil atopar un programa que aposte tanto pola variedade. A romaría dominical comeza hoxe ás once da mañá cun pasacalles que percorrerá as rúas do centro histórico. Simultaneamente, o embarcadoiro da Alameda acolle a 35ª Regata de Piragüismo, unha proba que volve situar ao río Arnoia no centro da actividade deportiva local. Trinta e cinco edicións acreditan unha traxectoria consolidada.
A mediodía do día 12 está previsto o desfile de xigantes e cabezudos, acompañados polo grupo De Pé Feito. O Campo de Vi será o escenario principal das actividades programadas para a xornada de clausura. A tradición e a festa popular danse a man nunha programación que soubo combinar gastronomía, deporte e música sen que ningún dos ingredientes reste protagonismo aos demais.
Ninguén ignora que festas como a de Allariz sosteñen boa parte do tecido económico e social dos concellos pequenos e medianos durante os meses de verán. A empanada é a escusa, pero detrás hai un modelo de programación que mestura o popular e o competitivo, o diúrno e o nocturno, o local e o foráneo. A pregunta é se este equilibrio, que leva tantos anos funcionando, resistirá os cambios demográficos e de consumo que xa están a transformar o calendario festivo galego. Por agora, a resposta está nas centos de raciones servidas xunto ao Arnoia.
