O abandono pasa factura na dársena de Ribeira: un pesqueiro inactivo afúndese

A tranquilidade habitual da mañá rompeu bruscamente este luns na localidade coruñesa de Ribeira. Un pesqueiro que levaba dous anos languidecendo amarrado ao peirao acabou no fondo da dársena, provocando un innecesario susto ambiental. O incidente, ocorrido en plenas horas de actividade, obrigou a mobilizar de inmediato os servizos de emerxencia para conter un principio de fuga de hidrocarburos.

O lento declive dunha nave inactiva

Poucas veces o declive dun barco é tan silencioso como o seu posterior afundimento. O pesqueiro, un palangreiro que faenou nestas augas durante anos, levaba exactamente vintecatro meses sen saír ao mar. Quen pasea polos pantaláns da comarca do Barbanza coñece ben esta imaxe: cascos que no seu día foron orgullo da frota e que agora apenas son sombras oxidadas, atadas a un amarre á espera dun destino incerto que raras veces chega.

O paso do tempo pasa factura. Demasiado tempo. Os equipos de bombeo, a estrutura e o propio casco sofren o rigor inclemente da intemperie e a salinidade galega sen o mantemento que esixe unha embarcación operativa. Apenas entre as sete e as oito da mañá, a inevitable acumulación de auga de sentina ou a fatiga dos materiais terminou por vencer a flotabilidade do buque.

Abonda con mirar a situación dos portos galegos para comprender que o abandono é un factor de risco recorrente. A nave foi a pique de forma lenta pero imparable, escorando ata quedar parcialmente mergullada nas frías augas da ría de Arousa. A gran cantidade de embarcacións nesta situación de paralización prolongada fala por si soa dunha problemática sectorial profunda, onde os buques superan a súa vida útil sen un plan de retirada claro.

Vertido baixo control na ría de Arousa

A ninguén se lle escapa que un porto vivo é un ecosistema delicado que non soporta improvisacións. O mal estado do pesqueiro fixo previsible, aínda que non por iso menos alarmante, a liberación de fluidos ao entrar a auga nas sentinas. Minutos despois das oito, o persoal da autoridade portuaria e os efectivos de Gardacostas xa estaban sobre o terreo. O certo é que a rapidez da intervención marcou a diferenza entre un simple susto e un grave desastre ecolóxico.

As dotacións despregaron de inmediato barreiras anticontaminantes arredor do pecio. Estes cercos flotantes resultan fundamentais para acoutar a área afectada e evitar que a contaminación se expanda seguindo as correntes. O pequeno derramo de aceites e gasóleo quedou así confinado nun perímetro de seguridade. Desde esa posición, os equipos especializados comezaron as tarefas de succión e retirada dos residuos.

Non é menor o dato de que a ría de Arousa non se pode permitir a máis mínima relaxación en materia medioambiental. O potentísimo sector marisqueiro e o cultivo do mexillón, auténticos motores económicos da zona, dependen da pureza absoluta das súas augas. Unha fuga de combustible de maior magnitude tería posto nun serio aperto a decenas de familias que viven, día a día, dos recursos que marea o Atlántico.

O problema dos barcos fantasma

Difícil resulta atopar un responsable que asuma o custo do desguace cando unha embarcación deixa de ser rendible. Aí está a chave do asunto. Manter un barco a flote supón un desembolso continuo en dique seco, revisións técnicas e seguros, un gasto que moitos armadores prefiren aprazar de forma indefinida. A medida que pasan os meses, estas naves dégradanse ata converterse en pasivos flotantes, perigos reais para a seguridade marítima.

Únete a la conversación

Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.

Crear cuenta gratis Ya tengo cuenta →