Cando a Policía Nacional entrou no club de alterne El Descanso, no concello ourensán de Coles, non atopou precisamente un negocio próspero. Atopou mugre. Un teito afundido na cociña-comedor, mobiliario destrozado, frío e un cheiro a humidade difícil de esquecer. Así consta no atestado levantado trala inspección do 19 de setembro de 2025, unha visita que formaba parte da operación que desmantelou unha presunta rede de prostitución no local.
Unha inspección con dobre sinatura
Aquela mañá de setembro, axentes da Brigada Provincial de Estranxeiría da Policía Nacional desprazáronse ata o club acompañados dun inspector de traballo. Non era unha visita rutinaria de salubridade, senón unha comprobación do estado real dunhas instalacións que, á postre, resultaron moito máis degradadas do que calquera podería imaxinar desde o exterior. O edificio contaba con 37 habitacións. A cifra, por si só, dá unha idea da escala do negocio.
O que describe o atestado é desolador. Na zona de cociña e comedor, o teito viñera abaixo. O mobiliario estaba deteriorado. Tanto no comedor como nas habitacións percibíase unha sensación de frío permanente, e o cheiro a humidade impregnaba o conxunto. Non parece un lugar onde alguén elixiría vivir, e con todo ahí traballaban e residían mulleres.
O testemuño de quen estiveron dentro
Ás deficiencias materiais súmanse os relatos das propias mulleres que pasaron polo local. Describiron teitos caídos, pingueiras e animais pululando entre as estanzas. Non fan falta adxectivos: a imaxe que xorde deses testemuños é a dun edificio abandonado á súa sorte, onde a degradación física acompañaba á explotación das persoas.
A ninguén se lle escapa o contraste. Mentres o negocio funcionaba e xeraba beneficios, as condicións habitacionais de quen o sostiían rozaban a insalubridade. Convén recordar que a operación saldouse co desmantelamento dunha presunta rede de prostitución, e que os detalles do estado do local constan en documentación policial á que tivo acceso a prensa da comarca.
Máis que sucidade: un indicio de control
Un local nestas condicións non é só un problema de hixiene. Nos casos de trata e explotación sexual, o deterioro extremo dos espazos de vida adoita ser síntoma de algo máis grave: a ausencia total de consideración cara ás mulleres que habitan o lugar, tratadas como mercadoría e non como persoas. O frío, a humidade, os animais entre as habitacións. Demasiados sinais xuntos.
A intervención conxunta de Estranxeiría e da inspección de traballo tampouco é casual. Estes dispositivos combinados buscan precisamente documentar tanto a irregularidade laboral como a posible comisión de delitos, e o resultado da comprobación en Coles quedou plasmado nun atestado que retrata un interior moi afastado da imaxe de neón e música que adoitan proxectar este tipo de clubs desde a estrada.
Coles e o debate pendente
O caso puxo o foco sobre un concello pequeno da comarca de Ourense, onde a existencia dun local destas dimensións —37 habitacións— planta preguntas incómodas sobre os controis municipais e a supervisión das condicións nas que vivían as traballadoras. Un edificio de semellante tamaño non pasa desapercibido, e o seu estado de abandono interior tampouco debería telo feito.
Compartir esta nova
Lo máis lido
- 1. El vínculo gallego de Marta Gómez Montero tras su salida de ‘Malas lenguas’: trayectoria, familia y el eco del revuelo nacional
- 2. O móbil que desenmascarou a cinco gardas civís e a un avogado en Carballo
- 3. El periodista gallego Pedro Blanco toma las riendas de ‘Hoy por Hoy’ este verano
- 4. ¿Puede ocurrir en Galicia un caso de rabia como el del niño murciélago de Canadá?
- 5. Dobre traxedia laboral na A-6: as vítimas mortais viaxaban desde Sarria cara a A Coruña