Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, ruta do mosto no Aljarafe: dez. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
A ruta do mosto do Aljarafe: tradición e territorio
Os detalles que veñen á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Entre os moitos e variados fitos do calendario gastronómico sevillano, hai un especialmente celebrado para os amantes do viño e da cociña tradicional: a ruta do mosto do Aljarafe.
Un percorrido de bares e adegas que dende finais de outono anuncian a chegada do viño novo co rótulo de «hai mosto» colgado nas súas portas. Lonxe de se limitar aos meses máis fríos, a tempada esténdese con naturalidade ata marzo e mesmo abril, cando as adegas esgotan as últimas botas da tempada.
Un produto humilde na aparencia, pero cunha identidade moi definida e profundamente ligada ao territorio. Ao contrario doutros mostos que non pasan de ser zume de uva, o do Aljarafe si fermenta. Fainolo durante arredor de corenta días, alcanzando unha graduación próxima ao 11 %.
En localidades como Umbrete, Villanueva del Ariscal, Bollullos de la Mitación ou Bormujos, a súa chegada segue marcando o pulso social e gastronómico, convocando veciños e visitantes arredor de tabernas, adegas familiares e despachos de viño que manteñen métodos tradicionais: pisado da uva, bocoyes de madeira —como se coñecen os barrís que gardan o mosto— e servizo directo desde a barrica.
Aínda que novembro adoita sinalar o inicio simbólico da tempada, a ruta do mosto do Aljarafe non é un fenómeno efémero. O seu gozo alóngase durante meses e permite percorrer a comarca con calma, enlazando pobos ou deténdose nun só para gozar do viño novo.
Unha bebida que por suposto se bebe acompañada de bo tapeo: aliños, chacinas, guisos tradicionais e tapas de culler ligan ben co seu carácter fresco e fan fondo para desfrutar mellor a ruta.
Adegas e paradas imprescindibles
Este percorrido non responde a unha fórmula pechada nin a un itinerario único, senón que é unha proposta de dez adegas e barras con solera que manteñen esta tradición, e que desde GURMÉ Sevilla, seleccionamos para espremer ao máximo a comarca aljarafeña.
Comezamos esta ruta do mosto do Aljarafe en Bormujos, nunha adega que leva décadas marcando o ritmo da tempada: Bodega Pepe Girón. Aquí o mosto segue sendo de colleita propia e elabórase como sempre, con pisado da uva incluído, un ritual que cada ano volve a reunir varias xeracións arredor do lagar.
O proxecto naceu en 1979 como un despacho de viño e foi crecendo de forma natural, primeiro con chacinas e despois cos guisos que hoxe forman parte da súa identidade. Na súa cociña manda o receitario doméstico: potaxes, carne con tomate, espinacas con garavanzos, bacallau ou caldeiradas que piden pan e tempo.
A carta é ampla, cunha forte aposta polos guisos e as especialidades de tempada como os caracois, cabrillas ou sobremesas típicas como a poleá e as torrijas. Entre botas, madeiras e mesas sinxelas, o ambiente conserva esa sensación de adega viva onde o mosto se bebe directamente da barrica.
Hoxe son José Manuel e María del Rocío Vázquez quen continúan a estela familiar, mantendo intacta a esencia do lugar.
A nosa seguinte parada na ruta do mosto do Aljarafe lévanos ata Umbrete, a unha desas adegas que explican por si só a fama mosteira do pobo:
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.