Alto cargo galego esixe rectificación tras ser exculpado

Un exresponsable da Xunta saíu ao paso das acusacións que durante semanas o perseguiron nos corredores de San Caetano. Tras ser desligado de toda responsabilidade nunha investigación recente, pide agora que quen o sinalaron publicamente dean a cara e pidan desculpas. O asunto, que sacudiu a clase política galega, volve poñer sobre a mesa as consecuencias dos xuízos paralelos na praza pública.

O eco das acusacións e a resposta

Quen coñece ben os detalles internos da política autonómica sabe que as sospeitas, cando caen sobre un alto cargo, rara vez se esfuman sen deixar pegada. Así o viviu o exconselleiro, que durante días foi obxecto de debate e especulación na rúa do Hórreo, epicentro do Parlamento galego. Non é menor o dato: en menos dunha semana, o seu nome saltou dos informes internos ás faladoiros de cafetería e, de aí, aos titulares de prensa, cunha rapidez que asusta. Demasiado rápido, diría algún.

Finalmente, tras a revisión dos feitos por parte de instancias xudiciais, constatouse que non había indicios para mantelo baixo sospeita. O propio exdirixente, nunha comparecencia sen grandes alardes, reclamou que quen verteron acusacións sen probas asuman agora a súa responsabilidade. «Algúns deberían pedir perdón», deslizou un colaborador próximo, visiblemente molesto polo desgaste sufrido nas últimas semanas.

As consecuencias da sospeita pública

Basta con mirar os antecedentes para entender o alcance do asunto. Galicia viu nos últimos anos como a sombra de presuntas irregularidades políticas planeaba sobre varios dos seus cargos, con resultados desiguais. Algunhas veces, a xustiza acaba por arquivar as investigacións, pero o dano á reputación xa está feito. O certo é que o caso deste exconselleiro se suma a unha longa lista de episodios nos que a imaxe pública se ve erosionada pola mera sospeita, aínda que finalmente non se chegue a xuízo.

Unha persoa próxima á contorna do investigado admite que «a presión mediática e política foi excesiva», e lamenta que determinadas formacións fixesen leña antes de tempo. Non parece casualidade: nun ano preelectoral, calquera faísca pode converterse en incendio. O propio afectado lembrou que, tras a súa exculpación, ninguén o chamou para desculparse. Silencio nos despachos e nos teléfonos.

Contexto: política galega e desconfianza cidadá

Quen pasea pola Praza do Obradoiro sabe que a desconfianza cara á clase política medra con cada novo caso, estea fundado ou non. A cifra de cargos investigados nos últimos lustros non é baixa: segundo datos do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, máis dunha vintena de responsables públicos foron sometidos a pescudas na última década, aínda que só unha minoría acabou condenada. E, aínda así, a percepción cidadá rara vez distingue matices.

Convén lembrar que episodios recentes noutras comarcas galegas, como o sucedido o pasado mes de maio no Salnés, alimentaron a sensación de impunidade e de falta de transparencia. Todo suma para que o ambiente de sospeita sexa caldo de cultivo para a rumoroloxía e a desinformación. Un responsable do sector público sinala que «a política galega debería aprender a agardar polas resolucións xudiciais antes de facer xuízos sumarios».

O caso reabriu o debate sobre o papel dos partidos opositores, que en ocasións se apresuran a pedir dimisións antes de que se pronuncien os tribunais. A presión sobre os cargos públicos é, en palabras de fontes municipais, «difícil de soportar cando non hai probas concluíntes». Algúns analistas apuntan que a situación pode levar a que profesionais con experiencia eviten dar o salto á xestión pública por medo a verse envoltos en polémicas inxustificadas.