Galicia rexistrou 7.495 nacementos entre xaneiro e xullo de 2026, un 3,5% menos que no mesmo período do ano anterior, segundo os datos do Instituto Nacional de Estatística publicados este mércores. É a maior caída de toda España, onde o conxunto de nacementos subiu un 1,39%.
Unha comunidade contra corrente
Poucas veces a distancia entre Galicia e o resto do país foi tan nítida en materia demográfica. Mentres o conxunto do Estado encadea unha lixeira recuperación, a comunidade galega convértese na única rexión que perde nacementos de forma notable ata xullo. A cifra fala por si só.
De feito, só dous territorios máis presentan evolución negativa: Canarias, cun descenso do 1,92%, e Castela-A Mancha, cun 0,5%. Galicia case duplica a caída das illas. Non é un dato menor.
O contraste co conxunto do Estado
Que España gañe nacementos mentres Galicia os perde convida a mirar cara ao interior das cifras. A comunidade acumula décadas de saldos naturais negativos e de avellentamento poboacional, cunha estrutura de idade que fai cada vez máis difícil reverter a tendencia. Cando o volume de mulleres en idade fértil diminúe, os altibaixos anuais pouco importan: o rumbo de fondo apenas cambia.
Convén lembrar, ademais, que os datos do INE ata xullo son provisionais e que o peche do ano pode matizar algo a porcentaxe. Pero a magnitude da caída —case catro puntos por debaixo da media estatal— deixa pouco marxe á matiz.
Un desafío que vai máis alá da estatística
A ninguén se lle escapa que cada punto de nacementos perdido se traduce, a medio prazo, en aulas que se pechan, en servizos sanitarios que se reorganizan e en municipios que avellentan con máis rapidez. Nas comarcas rurais galegas, onde a reposición xeneracional leva anos en niveis mínimos, o novo descenso agrava un problema estrutural que non admite solucións rápidas.
O certo é que a noticia chega nun momento especialmente delicado: mentres o Estado mellora, a comunidade distánciase. Esa diverxencia será precisamente o argumento que políticos, demógrafos e axentes sociais manexen nos próximos meses para esixir medidas de apoio á natalidade, conciliación e fixación de poboación nova.
Un termómetro que non engana
Os nacementos son quizais o indicador máis honesto da vitalidade dunha sociedade. Midern expectativas, estabilidade, emprego e vivenda; midern se quen quixesen ter fillos cren que poden permitírsello. Galicia suspende, e coa peor nota de España.
A pregunta que queda sobre a mesa é sinxela de formular e difícil de responder: está disposta a comunidade a tratar o descenso da natalidade como a emerxencia demográfica que as cifras do INE acaban de confirmar, ou seguiremos lendo estes datos cada setembro coa mesma resignación? A resposta, como o propio gráfico do INE, escribirase ano tras ano.
Con información de medios galegos
Compartir esta nova
Lo máis lido
- 1. El vínculo gallego de Marta Gómez Montero tras su salida de ‘Malas lenguas’: trayectoria, familia y el eco del revuelo nacional
- 2. O móbil que desenmascarou a cinco gardas civís e a un avogado en Carballo
- 3. El periodista gallego Pedro Blanco toma las riendas de ‘Hoy por Hoy’ este verano
- 4. ¿Puede ocurrir en Galicia un caso de rabia como el del niño murciélago de Canadá?
- 5. Dobre traxedia laboral na A-6: as vítimas mortais viaxaban desde Sarria cara a A Coruña