Caravelas portuguesas chegan ás praias de A Mariña: primeiros avistamentos en Foz, Cervo e Barreiros

Volvéronlo facer. Os primeiros exemplares de carabela portuguesa apareceron esta semana dispersos en varios areais da comarca de A Mariña, na provincia de Lugo, e os socorristas que vixían as praias xa deron a voz de alarma. Foz, Cervo e Barreiros son os concellos onde se localizaron os organismos, que chegan este ano máis tarde do habitual. O servizo de emerxencias municipal pediu prudencia aos bañistas.

Chegan a conta-gotas e con retraso

Non é unha invasión, polo menos de momento. Segundo informan os propios socorristas desde os areais mariñáns, as carabelas están a aparecer de forma dispersa e a conta-gotas. O luns detectáronse os primeiros exemplares nunha praia de Foz; a mañá seguinte tocoulle a quenda a Cervo e Barreiros, onde se avistaron algúns exemplares máis. Un destes organismos foi localizado no areal de A Caosa, en Cervo.

A pregunta é evidente: por que chegan agora, mediado agosto, cando noutros puntos da costa galega xa había rexistros semanas atrás? A resposta está no mar. Estas criaturas desprázanse á mercé do vento e das correntes, sen capacidade de propulsión propia, e este verán o mar estivo tranquilo na Costa da provincia de Lugo. Ese estado das augas explicaría o retraso respecto a outros anos.

Non é menor o dato dos antecedentes. O ano pasado xa se produciron avistamentos similares en A Mariña, e nalgúns puntos da costa galega detectáronse carabelas a mediados de xullo deste mesmo ano. É dicir, o fenómeno repítese, e convén non baixar a garda.

Que é a carabela portuguesa e por que hai que respectala

Convén lembrar que a carabela portuguesa, coñecida cientificamente como Physalia physalis, non é propiamente unha medusa ao uso, senón un organismo colonial: un conxunto de individuos especializados que funcionan como unha unidade. A súa característica vela flotando na superficie, semellante a unha vela, da que toma o nome, e uns tentáculos que poden alcanzar considerables dimensións.

Aí está o perigo. Os tentáculos desprenden unha substancia tóxica que pode resultar velenosa para os seres humanos, e a súa picadura é dolorosa. Aínda que o organismo normalmente non provoca consecuencias graves, o contacto coas células urticantes esixe atención médica, especialmente en nenos, persoas maiores ou quen teña algunha sensibilidade alérxica.

Recomendacións oficiais: distancia e aviso inmediato

Desde o servizo de emerxencias municipal lanzaron unha serie de recomendacións dirixidas a quen practique o baño nestes días nas costas mariñás. A primeira, prudencia. As carabelas son facilmente visibles na superficie da auga, o que facilita evitalas, pero cómpre manter a atención mentres se nada.

A segunda, distancia. As autoridades piden expresamente non tocar estes organismos nin achegarse a eles, mantendo un perímetro de seguridade mínimo de dez metros. Unha carabela varada na area segue sendo perigosa: os seus tentáculos conservan a capacidade de urticar mesmo cando o animal xa está morto.

E a terceira, colaboración. Quen aviste un exemplar debe avisar inmediatamente ao 112 ou aos servizos de socorrismo presentes nas praias, para que sexan eles quen retiren o organismo e sinalicen a zona se é preciso. A xestión destes avistamentos é sempre máis eficaz cando a información chega rápido.

Un fenómeno que pede vixilancia constante

O certo é que as carabelas portuguesas forman parte xa do verán galego, coma as mareas ou as ondas de calor. A súa presenza non é nova, pero cada tempada obriga a adaptar protocolos e a reforzar a comunicación cos bañistas, nun litoral que vive do turismo e no que a seguridade nas praias é tamén un asunto económico. Cuestións como o cambio climático e o quentamento das augas están a alterar os patróns destes organismos, e non só en Galicia: todo apunta a que os avistamentos serán cada vez máis frecuentes no Atlántico norte.