António Costa e Teresa Ribera despexaron este martes a incerteza aberta polas palabras da presidenta da Comisión, Ursula von der Leyen, e reclamaron que a Unión Europea manteña o respecto ao dereito internacional como base da súa acción exterior. Nas súas intervencións no debate europeo, ambos líderes rexeitaron a idea de prescindir do sistema multilateral e subliñaron a necesidade de preservar a Carta das Nacións Unidas. As declaracións, realizadas en plena escalada de tensións en Oriente Próximo, provocaron un choque de enfoques que ameaza con abrir unha fractura política nas institucións comunitarias. A reacción pública produciuse o 10 de marzo de 2026 en Bruxelas, cando o debate sobre o papel de Europa nun mundo máis fragmentado adquiriu nova urxencia.
O presidente do Consello Europeo apostou por reforzar as normas que rexen a convivencia entre Estados e plantexou que a resposta europea ás crises internacionais debe ser colectiva e baseada en acordos multilaterais. Costa advertiu tamén sobre comportamentos que, ao seu xuízo, poñen en risco ese orde; citou a actuación de potencias que tensionan as regras internacionais e acudiu á defensa da ONU como pilar irrenunciable. A súa conclusión foi clara: a Unión non debe responder con medidas unilaterais que erosionen a arquitectura xurídica global. Con este posicionamento buscou distanciarse das interpretacións máis rupturistas da recente intervención da presidenta do Executivo comunitario.
Pola súa banda, a vicepresidenta do Executivo comunitario, na súa comparecencia, subliñou que abrir dúbidas sobre a vixencia do dereito internacional sería unha aposta arriscada nun momento de alta volatilidade global. Ribera insistiu en que o respecto ás normas internacionais é unha premisa básica para a credibilidade europea e reclamou que sexa o Consello Europeo quen fixe as liñas mestras da política exterior. Lembrou ademais que calquera cambio de orientación debe calibrarse cos socios e co obxectivo de preservar a seguridade colectiva. A súa intervención engadiu peso político á resposta institucional fronte á controversia desencadeada.
As palabras de Von der Leyen, pronunciadas un día antes, plantexaran que Europa non podía seguir sendo a defensora dun orde mundial que, segundo ela, cambiou e deixa de garantir por si só os intereses europeos. Aínda que a presidenta matizou despois as súas afirmacións e asegurou que seguirá defendendo o sistema baseado en regras, a súa advertencia sobre a necesidade de buscar novos modos de cooperación con socios internacionais acendeu as alarmas. Foi ese matiz o que dividiu aos responsables europeos: para uns tratouse de pragmatismo ante unha realidade cambiante; para outros, dun risco de erosión do marco xurídico común. A discusión xira en boa medida en torno a se modernizar a estratexia implica renunciar aos principios fundacionais.
En Bruxelas, a reacción política non se fixo agardar e a controversia adquiriu carácter institucional, porque raramente a presidenta da Comisión propón publicamente a posibilidade de mover o eixo estratéxico sen unha coordinación previa co Consello. A disputa expón tensións entre quen abogan por unha maior autonomía estratéxica europea e quen prefiren ancorar a acción en alianzas e en normas compartidas. Costa e Ribera actuaron así como contrapesos dentro do propio bloque institucional, defendendo unha lectura conservadora do multilateralismo. A pugna política anticipa intensos debates nas próximas cimeiras europeas.
No seu discurso, o presidente do Consello describiu un entorno internacional no que a forza e a competencia entre grandes Estados ameazan con substituír a negociación pola imposición. Citou, sen unha orde determinada, a actores que alteran a seguridade ou as regras comerciais e subliñou
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.