O Concello de Ourense engorda a súa débeda cos provedores ata os 32 millóns

A débeda comercial do Concello de Ourense cos seus provedores acadou os 32 millóns de euros, segundo as cifras correspondentes ao mes de maio. O período medio de pago disparouse por riba dos cen días, triplicando con creces o límite legal de trinta días fixado pola normativa estatal contra a morosidade. A cidade termal reforza así a súa condición de municipio máis endebedado comercialmente por habitante de toda España.

De 83 días a máis de cen nun só salto

Difícil atopar unha imaxe máis elocuente do bloqueo administrativo que sofren as arcas da cidade das Burgas. Os datos máis recentes, correspondentes a maio, confirman un deterioro acelerado da situación financeira do goberno local: o período medio de pago global a provedores saltou desde os 83 días que se rexistraban en balances anteriores ata superar a barreira dos cen. Un xiro brusco. Un empeoramento que non admite lecturas optimistas.

A lei estatal de loita contra a morosidade nas administracións públicas marca con claridade meridiana que o prazo máximo para aboar facturas pendentes é de trinta días. O Concello de Ourense triplica con folgura ese teito legal. E non se trata dun fenómeno puntual nin dun bache pasaxeiro na tesouraría: é a consolidación dunha tendencia que xa viña apuntada nos datos de abril, cando a cidade xa aparecía como a máis endebedada do Estado en termos comerciais por habitante.

Non parece casualidade. A ninguén se lle escapa que cando un concello tarda máis de tres meses en saldar o que debe, o custo asúme alguén alleo á administración: o provedor que encadea pagamentos aos seus traballadores, o autónomo que anticipa o IVE dunha factura que aínda non cobrou, a pequena empresa que ve como a súa liquidez se evapora esperando transferencias que non chegan.

Líder indiscutible nun ranking indesexado

Cómpre lembrar a magnitude do que significa encabezar o endebedamento comercial por habitante de toda España. Non é un dato menor. Ourense, con pouco máis de cen mil habitantes, sitúase por diante de concellos moito máis poboados e con orzamentos infinitamente superiores. A cifra fala por si soa.

A débeda con provedores trepou ata eses 32 millóns de euros que arroxa o balance do mes de maio, unha cantidade que hai que pór en perspectiva co tamaño do concello. Nas cidades de maior poboación e capacidade orzamentaria, esa cifra podería diluírse estatisticamente; en Ourense, convértese nun lastre directo sobre o tecido empresarial da comarca, composto maioritariamente por pequenas e medianas empresas que dependen da puntualidade dos pagamentos públicos para soster a súa actividade.

Quen traballa habitualmente coa administración local sábeo ben: a factura pendente non é só un asento contable. É un compromiso incumprido que xera un efecto dominó difícil de frear. O fontaneiro que reparou unha avería nun equipamento municipal, a empresa de limpeza que presta os seus servizos en dependencias públicas, o provedor de material que abastece aos servizos técnicos: todos forman parte desa longa cola de acredores que agarda a súa quenda fronte a unha tesouraría permanentemente espremida.

A débeda financeira tamén trepa sen freo

Ao volume de débedas comerciais engádese outro problema non menos inquietante. A débeda financeira do Concello tamén segue unha traxectoria claramente ascendente, segundo os mesmos informes que agora revelan o deterioro dos prazos de pagamento a provedores. É dicir, non só se debe máis a quen prestaron servizos ou subministraron bens ao concello: tamén medra a débeda con entidades de crédito e outros organismos financeiros.