O regreso discontinuo de Ximo Navarro á rotación do Deportivo

Ximo Navarro veu entrando de forma intermitente na rotación do Deportivo nas últimas semanas, unha circunstancia que quedou patente na rolda de prensa previa ao partido fronte ao Granada e no propio rendemento do equipo nese encontro, rematado cunha derrota por 0-2. O corpo técnico atribúe esta xestión á necesidade de compaxinar experiencia e frescura nunha plantilla con perfís veteranos que aceptan papeis secundarios polo ben colectivo. A decisión responde tanto a criterios deportivos como á vontade de preservar xogadores clave en momentos concretos da tempada.

O adestrador, Antonio Hidalgo, puxo o acento na achega intangible dos futbolistas máis veteranos, que, a pesares de non gozar de tantos minutos como desexarían, seguen influíndo no grupo desde outras responsabilidades. Hidalgo destacou o compromiso deseas xogadores co colectivo e a súa capacidade para manter o vestiario cohesionado mesmo cando non son titulares habituais. Esa lectura do técnico fixose pública na comparecencia que precedeu ao duelo fronte ao Granada, e interpretouse como un recoñecemento explícito á implicación de homes con peso específico no vestiario.

Neste escenario, a presenza de Navarro nos plans do adestrador caracterizouse polo seu carácter ocasional: intervén en rotacións puntuais e aparece en funcións tácticas concretas, máis que como alternativa fixa no once. A súa experiencia e polivalencia convérteno nunha opción apreciada para momentos nos que o equipo precisa solvencia defensiva e liderado no terreo de xogo. Con todo, a limitación de minutos condiciona a súa continuidade no ritmo competitivo e a súa adaptación ao sistema en partidos seguidos.

A derrota por 0-2 contra o Granada puxo en evidencia algunhas das carencias que o Deportivo debe solucionar, e tamén puxo en relevo o papel que xogadores con menos protagonismo deben asumir no día a día. Fóra do terreo de xogo, a súa influencia notase no adestramento, nas indicacións a compañeiros máis novos e na transmisión de criterios tácticos marcados polo corpo técnico. Ese traballo, invisible nas estatísticas, é valorado por Hidalgo como un activo para o grupo nun treito esixente do calendario.

A xestión de minutos responde, segundo o técnico, a unha planificación que busca equilibrar a competitividade inmediata coa preservación física da plantilla a medio prazo. Neste sentido, a alternancia de Navarro debería entenderse como parte dun plan máis amplo de rotacións, no que o corpo técnico prioriza a cohesión e a funcionalidade do equipo. Non obstante, o carácter intermitente da súa participación alimenta o debate sobre se a veteranía atopa sempre o lugar que merece no debuxo de cada xornada.

Desde a dirección deportiva obsérvase con atención a necesidade de compaxinar xuventude e veteranía para soster a competitividade en todas as competicións. A figura de Navarro encarna ese compromiso: dispoñibilidade, coñecemento do vestiario e capacidade para asumir distintas responsabilidades cando as circunstancias o requiren. Para o club, manter a este tipo de futbolistas implicados resulta crucial para afrontar fases complicadas da competición, máis aínda cando os resultados non acompañan e o marxe de erro se reduce.

Para o lateral, o reto é claro: aproveitar as oportunidades que lle brinda o corpo técnico para reivindicarse e contribuír definitivamente sobre o céspede. En partidos como o do fin de semana pasado, onde o equipo ofreceu unha versión que non alcanzou o obxectivo, a presenza de referentes experimentados podería marcar a diferenza en momentos puntuais. A súa resposta, tanto nos adestramentos como na escasa fiestra de minutos que se lle concede, será determinante para as súas opcións de contar con maior continuidade.

A balanza entre