O Parlamento Europeo aprobou este martes en Estrasburgo un informe diagnóstico cun conxunto de propostas dirixidas a abordar a crise da vivenda que atravesa o continente. A iniciativa, apoiada por unha maioría significativa, reclama unha resposta coordinada a nivel comunitario ante un déficit de oferta que os autores do informe estiman en torno a 10 millóns de vivendas. Os responsables europeos defenden que a situación esixe medidas urxentes para garantir o acceso a unha vivenda digna e frear a escalada de prezos que penaliza especialmente os mozos e os colectivos vulnerables.
Dende a tribuna, o comisario de Enerxía e Vivenda, Dan Jørgensen, apelou á responsabilidade colectiva e advertiu de que a falta de solucións ameaza os principios básicos sobre os que se asenta a Unión Europea. Jørgensen subliñou que a crise non só afecta a quen carecen de fogar, senón tamén a traballadores esenciais, a persoas maiores e a quen intentan emanciparse, polo que reclamou unha actuación concertada entre institucións, gobernos rexionais e actores privados. A súa intervención situou o problema como unha prioridade política que require instrumentos lexislativos e financeiros europeos.
O relator do informe polo grupo do Partido Popular Europeo, Borja Giménez Larraz, defendeu a necesidade de incrementar de forma notable a oferta residencial para aliviar a presión do mercado. Giménez Larraz sinalou que, se non se constrúen as vivendas necesarias, os prezos seguirán subindo e a capacidade de acceso á vivenda, sobre todo dos mozos, continuará a deteriorarse. Nese sentido, pediu políticas orientadas a fomentar a construción asequible e a eliminar obstáculos administrativos que encarecen e atrasan os proxectos de vivenda.
Entre as propostas figura a creación dunha chamada «alianza europea pola vivenda», un marco de cooperación destinado a mobilizar recursos e coordinar políticas entre a Comisión, o Parlamento e os Estados membros. O informe propón empregar instrumentos europeos xa existentes e explorar novas vías de financiamento para proxectos de vivenda asequible, así como promover reformas normativas que faciliten a rehabilitación e a construción sostible. Os autores insisten en combinar medidas a curto prazo para protexer a inquilinas e inquilinos e propietarios coa adopción de estratexias estruturais para aumentar o parque residencial.
Durante o debate plenario xurdiron posturas diversas sobre as causas e prioridades segundo as realidades nacionais e rexionais. A eurodeputada Inese Vaidere advertiu de que non hai unha única receita para toda a Unión: o alugueiro turístico impacta con especial virulencia no sur de Europa, mentres que nos países bálticos persisten problemas herdados da época soviética. Pola súa banda, o representante da Alianza Progresista, Aodhán Ó Ríordáin, insistiu en que a UE debe actuar cando os Estados non ofrecen protección suficiente a inquilinos e propietarios, e os Conservadores e Reformistas, a través de Maria Georgiana Teodorescu, describiron a situación como a maior crise da vivenda desde a Segunda Guerra Mundial.
O informe recolle ademais recomendacións concretas para protexer a quen xa se ven afectados polo encarecemento: medidas para mellorar a transparencia do mercado de aluguer, límites temporais ás prácticas especulativas e liñas de apoio para a rehabilitación de inmobles baleiros. Os expertos comunitarios subliñan a necesidade de armonizar datos e métricas entre os Estados membros para orientar mellor os investimentos e avaliar o impacto das políticas. A idea central do documento é combinar intervención pública e estímulos á inversión social e privada para aumentar a oferta sen sacrificar a sostibilidade.
Para Galicia, as conclusións europeas chegan nun momento de
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.