Ferrol busca o seu terceiro pulso industrial: o reto da automoción

A comarca de Ferrolterra, historicamente vinculada aos estaleiros e á construción naval, enfróntase a un novo desafío que pode redefinir o seu tecido produtivo durante as próximas décadas. A habilitación dunha gran bolsa de solo empresarial na parroquia de Mandiá, con capacidade para albergar a provedores dun xigante asiático da automoción, non é só unha operación urbanística, senón a expresión dunha estratexia máis profunda: diversificar unha economía que depende en exceso de ciclos industriais longos e de decisións que a miúdo se toman a miles de quilómetros de distancia.

Un baleiro que se enche con planificación

Quen visitase algunha vez os arredores do porto exterior de Ferrol lembrará grandes extensións de terreo sen uso aparente. Esa imaxe de «baleiro» industrial, con todo, esconde unha longa tramitación administrativa e unha loita por atraer investimentos. A nova área de Mandiá vén cubrir unha carencia que os expertos viñan sinalando desde hai anos: a falta de parcelas de tamaño medio e grande para a instalación de empresas auxiliares de automoción. Sen ese solo, calquera proxecto de gran envergadura corre o risco de quedar nunha mera declaración de intencións. Agora, a maquinaria municipal e autonómica parece ter sincronizado os seus reloxos.

Máis alá da nave e da cadea de montaxe

Cando se fala dunha planta de automóbiles, a mente adoita ir ás grandes cadeas de montaxe e aos robots soldando carrocerías. Pero a verdadeira capilaridade do emprego e do valor engadido xérase na industria auxiliar: fabricantes de asentos, sistemas eléctricos, compoñentes de iluminación, pezas de plástico ou estampación metálica. Son eses talleres e fábricas os que necesitan terreos con servizos, accesos a porto e estrada, e unha burocracia áxil. Mandiá aspira a ser ese ecosistema. A clave, como lembran desde o ámbito da ordenación territorial, é que o desenvolvemento do polígono non chegue tarde. Na economía global, a velocidade de colocación da infraestrutura é tan importante como o investimento mesmo.

«Non se trata só de solo; trátase de ter a partitura lista cando a orquestra comece a tocar. Calquera atraso desvía o investimento a outros portos competidores en Portugal ou no sur de Francia.» — reflexión habitual entre técnicos de desenvolvemento local.

O factor SAIC: un motor que esixe pezas

A chegada do grupo SAIC Motor a Galicia marca un antes e un despois na industria autonómica. Pero para que ese proxecto arraigue e non se converta nunha illa, é imprescindible que os provedores se instalen a unha distancia lóxica da liña de produción. Mandiá ofrece esa proximidade xeográfica á vez que evita a saturación dos polígonos existentes. A planificación actual contempla case un millón de metros cadrados, unha cifra que duplica as expectativas iniciais e que sitúa a Ferrol no mapa da automoción europea. Non obstante, o reto non é só cuantitativo: a calidade da conexión viaria e a dispoñibilidade de subministracións enerxéticas serán a proba de lume.

O espello da reconversión naval

Non é a primeira vez que Ferrol busca un salvavidas industrial. Nos anos noventa, a reconversión do sector naval deixou unha ferida profunda que aínda supura en forma de paro estrutural. A automoción, con ciclos de produción máis estables e unha demanda global crecente, pode ofrecer unha base máis sólida, pero tamén esixe unha man de obra con perfís moi distintos: electrónica, loxística, idiomas ou xestión da calidade. Os centros de formación da comarca, conscientes diso, están reorientando os seus currículos. A sincronización entre a apertura do solo e a capacitación das persoas será o verdadeiro termómetro do éxito.

Debilidades e fortalezas dunha aposta de futuro

O proxecto de Mandiá non está exento de sombras.