Julián López presentou esta semana en Málaga a comedia dramática «Lapönia», que compite na Sección Oficial do Festival e xa suscita interese da crítica e do público. En declaracións realizadas o 9 de marzo durante a mostra malagueña, o actor explicou que a película chega nun momento no que as discusións familiares e o paso do tempo son temas que conectan coa audiencia. López atribúe a expectación ao choque entre o ton teatral do guión e o formato cinematográfico, que obriga a mirar a historia desde ángulos distintos. A presenza da película no certame, dixo, serviu para comprobar que o traballo provoca conversacións ao saír da sala.
A reacción da prensa en Málaga foi maioritariamente positiva e, segundo López, iso confirma unha sensación que o equipo xa tivo ao ver o montaxe definitivo hai meses. A película, dirixida por David Serrano, propón escenas extensas e diálogos densos, un tipo de estrutura que xera dúbidas durante o rodaxe pero que tamén pode ofrecer resultados potentes na pantalla. O actor recoñeceu que houbo incerteza sobre como funcionarían eses pasaxes longos fóra do contexto teatral, pero defendeu a solidez do texto e a confianza posta na dirección. Esa convicción, engadiu, tradúcese agora nunha acollida que permite ao público debater o que acaba de ver.
No seu percorrido profesional, López foi coñecido pola comedia, pero nos últimos anos foi incorporando rexistros máis dramáticos e contemporáneos. Tras proxectos como «Los destellos», o intérprete sinalou que busca papeis que lle permitan explorar outras miradas sobre a madurez e as contradicións humanas. Non nega o seu agarimo pola comedia —ten en marcha varios proxectos de humor físico e gags—, pero valora a posibilidade de alternar con personaxes que acheguen maior complexidade emocional. Ao seu xuízo, a experiencia vital e a acumulación de vivencias fan que os intérpretes e o público reclamen pezas que mesturen sorriso e reflexión.
Sobre a colaboración co equipo, López eloxiou a man do director e a maneira de adaptar un material que conserva raíces teatrais ao linguaxe cinematográfico. O rodaxe xogou coorde das escenas e a disposición espacial dos personaxes, algo que pode desconcertar no montaxe pero que, ben resolto, contribúe á profundidade dramática. Ese risco de forma —escenas longas, moito texto, convivencia de tons—, explicou, foi un dos motivos polos que o equipo dubidou durante a filmación pero tamén o que acabou por facer a película máis rica. O resultado en Málaga, segundo el, demostra que esa aposta funcionou.
Na entrevista, López anticipou ademais a súa participación nunha obra de teatro baixo a dirección de Cesc Gay, unha produción que en principio arrancará como comedia e derivará cara a conflitos familiares máis escuros. O proxecto, xa estreado en catalán e agora adaptado ao castelán, conecta con temas similares aos de «Lapönia»: a risa como porta para acceder a asuntos máis profundos. Para o actor, transitar entre o escenario e a pantalla e entre a lixeireza e a intensidade é unha estratexia creativa que lle permite renovar o seu traballo sen renunciar ás súas señas de identidade.
Tematicamente, «Lapönia» aborda a perda de ilusións e o medo á vellez desde a óptica dunha familia que intenta protexer ás novas xeracións mentres loita coas súas propias contradicións. Os personaxes, sinalou López, son adultos que lembran ter sido nenos e que, por iso mesmo, reaccionan cunha mestura de ternura, frustración e protección excesiva. Esa dialéctica entre nostalxia e realidade cotiá aparece como motor do conflito, revelando como as responsabilidades e as decepcións disolven boa parte da maxia xuvenil. O filme, en definitiva, fala da difícil xestión emocional que xeran os distintos puntos de vista dentro dunha mesma casa
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.