Violeta Salama presentou no Festival de Málaga, na sección oficial fóra de concurso, o seu último largometraxe Auri, unha crónica sobre a liberación persoal dunha muller de fogar que decide desaparecer do contorno doméstico. A cineasta malagueña levou a cinta á cidade andaluza na primeira semana de marzo de 2026, na mesma semana na que se conmemora o 8M, o que subliña a actualidade do seu relato. Protagonizada por Cristina Marcos e Karra Elejalde, a película aborda con sutileza a transformación interior do seu personaxe sen adoptar un discurso militante explícito.
Salama explicou que a proxección en Málaga tivo un compoñente familiar e simbólico: o seu vínculo co festival vén de lonxe, xa que o seu pai traballou moitos anos no apartado de documentais, e poder estrear preto de casa parecíalle «moi fermoso». O guion foi asinado polo tamén malagueño Samuel Pinazo, quen concibira a historia pensando no seu barrio, El Molinillo, aínda que finalmente o rodaxe se trasladou ás Illas Canarias por razóns vinculadas á produción e os incentivos fiscais.
A directora asegurou que, pese ao traslado do plató, a película mantén unha sensibilidade local e recoñecible. «Foi importante conservar a mirada e o detalle do barrio», comentou ao presentar a cinta, e engadiu que a súa próxima película si a rodará en Málaga como xesto de compromiso coa súa terra. A decisión de filmar fóra responde á realidade do sector audiovisual español, onde os condicionantes financeiros e administrativos adoitan ditar o onde dos rodaxes.
En Auri a directora opta por retratar a emancipación desde a cotidianidade: a protagonista alcanza unha nova visibilidade cando, lonxe de protagonizar un manifesto, toma unha decisión íntima tras recibir unha suma de diñeiro que lle permite plantexarse outras opcións. Salama valorou que o guion respecte a evolución do personaxe sen convertela nunha lección moral, preferindo un ton achegado e humano que permita ao público identificarse coa experiencia.
A película aposta por un cine social que busca chegar ao gran público sen sacrificar a hondura. Para Salama, non fai falta converter cada historia nun alegato; é máis eficaz que a mensaxe se filtre a través da emoción e do humor contidos. Esta forma de contar permite, na súa opinión, que temas complexos como a soidade ou a invisibilidade das mulleres no ámbito doméstico se aborden sen afastarse da audiencia xeral.
A directora aproveitou a comparecencia para elevar a súa voz sobre un asunto que considerou pendente na industria: a distribución de recursos. Salama afirmou que, a miúdo, as cineastas acaban competindo polas chamadas axudas «selectivas», que adoitan financiar proxectos de menor orzamento, mentres que as grandes liñas de investimento quedan para outros produtos. Esta dinámica, explicou, crea unha especie de carril reservado que limita a ambición financeira e artística de moitas mulleres.
Salama rexeitou a idea de que as directoras só se desenvolvan ben con historias íntimas e defendeu que os relatos femininos tamén poden ocupar grandes formatos e manter a súa calidade. No seu diagnóstico, cambiar esa distribución de apoios permitiría a máis cineastas optar a proxectos ambiciosos, con mellores medios e maior alcance, reducindo así unha fenda que segue presente no sector.
O estreo de Auri chega nun momento de debate público sobre a representación feminina no cine e as condicións de produción. Cun reparto que suma nomes consolidados como Cristina Marcos e Karra Elejalde, e un equipo creativo liderado por Samuel Pinazo na escritura, a película aspira a ser unha ventá cara historias persoais que interrogan a invisibilidade e a posibilidade de cambio na vida cotiá. Salama pechou a súa intervención cun desexo pragmático: qu
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.