Karoline Leavitt, secretaria de prensa da Casa Branca desde 2024, converteuse nunha das caras máis polémicas da comunicación da Administración de Donald Trump. Con apenas 27 anos cando asumiu o cargo, o seu estilo confrontacional e a difusión de afirmacións controvertidas presentárona como unha figura central na estratexia mediática do movemento MAGA. As súas intervencións públicas e declaracións xeraron críticas por presunta desinformación e polo trato aos xornalistas nas roldas de prensa. Recentemente, o seu comentario sobre a reacción de España a unha ameaza de embargo elevou a tensión diplomática entre Washington e aliados europeos.
Leavitt estudou Ciencias Políticas en Saint Anselm College e formouse en centros católicos de Nova Inglaterra, onde —segundo vídeos difundidos— reza antes de atender á prensa. Ese ritual persoal contrasta co seu desempeño profesional: o seu paso pola sala de prensa definiuse por respostas cortantes e por unha defensa férrea da narrativa oficial. O seu estilo foi descrito por críticos como propio das “alternative facts” que popularizou o primeiro mandato de Trump.
Un dos episodios máis repetidos tivo lugar en xaneiro de 2025, cando a portavoz asegurou que «estaban a piques de enviarse 50 millóns de dólares dos contribuíntes para pagar condóns en Gaza», unha afirmación que despois se demostrou referirse en realidade a un programa sanitario nunha provincia tamén chamada Gaza, pero en Mozambique. O erro foi empregado polos seus detractores para ilustrar a facilidade coa que se mesturan datos imprecisos e narrativas políticas nas súas roldas de prensa.
Traxectoria e estilo
Leavitt ascendeu rápido nas filas comunicativas do trumpismo e, con só 27 anos, bateu o récord como a secretaria de prensa máis nova na historia recente da Casa Branca. A súa presenza veu acompañada por un cambio no público das roldas de prensa: a miúdo hai creadores de contido e influencers afíns sentados en cadeiras que tradicionalmente ocuparan xornalistas críticos.
«Señor Xesús, por favor danos a forza, o coñecemento, a capacidade de articular as nosas palabras, divertirnos e ter confianza. No nome de Xesús. Amén»
A súa relación coa prensa inclúe reproches directos e descalificacións. Nunha ocasión respondeu a un xornalista cun lacónico «Que pregunta máis estúpida», frase que se fixo viral e que reflectiu a tensión habitual entre a portavoz e xornalistas que formulan preguntas incómodas. Ese enfrontamento verbal non é alleo ao comportamento do seu principal, que insultou profesionais dos medios en público.
Controversias e repercusións
Ademais dos episodios de desinformación, Leavitt chega cunha visibilidade persoal que alimenta a cobertura mediática: agarda o seu segundo fillo e está casada cun home 32 anos maior ca ela, detalles que os críticos usaron tanto para atacala como para defendela. O presidente Trump chegou a aludir ao seu aspecto en entrevistas, un xesto que algúns cualificaron de inapropiado.
No plano internacional, a portavoz participou na escalada retórica tras o enfrontamento entre Washington e Madrid pola negativa de España a permitir o uso de bases para un eventual ataque contra Irán. Tras o enfado do presidente con Pedro Sánchez, Leavitt afirmou que España «escoitou a mensaxe» en referencia á ameaza dun embargo comercial, comentario que engade tensión a unhas xa fráxiles relacións diplomáticas.
Analistas consultados por medios internacionais sinalan que o estilo de comunicación de Leavitt encarna a aposta do trumpismo por dominar axenda mediante mensaxes contundentes, figuras novas que mobilizan audiencias dixitais e unha menor tolerancia ao escrutinio. Ese enfoque, advi
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.