A Boa Vila viviu este luns unha xornada de tráfico infernal. Quen tivo que desprazarse en coche polo centro de Pontevedra atopouse cun panorama desolador: retencións quilométricas, rúas colapsadas e unha paciencia posta a proba. Non foi un día calquera. A coincidencia de varias obras no corazón da cidade converteu os desprazamentos nunha auténtica odisea.
Vías como a rúa do Padre Gaite, Santa Clara, Perfecto Feijoo, San Antoniño ou Cruz Vermella sufriron considerables atascos durante boa parte da xornada, especialmente pola mañá, cando os condutores buscaban acceder ao centro ou, peor aínda, saír del. O parking da Alameda, punto neurálxico, viuse desbordado desde primeira hora, con entradas e saídas repletas de vehículos intentando manobrar nun espazo que parecía terse reducido á metade.
Tres frontes abertos que colapsan a mobilidade
A causa deste caos ten nome e apelidos: as obras. Non unha, senón varias intervencións urbanísticas que coincidiron no tempo e no espazo. Dun lado, o asfaltado da rúa Cobián Roffignac, que obrigou a cortar o tráfico nunha das arterias de conexión co centro. Do outro, as obras de reforma integral da rúa Casimiro Gómez, que levan semanas alterando a circulación no contorno do mercado. A ninguén se lle escapa que sumar dous cortes en vías estratéxicas é a receita perfecta para o colapso.
O resultado foi unha especie de embudo no que centos de condutores trataban de saír do centro, regresar aos seus domicilios ou atopar unha praza de aparcadoiro para achegarse aos establecementos. As colas formáronse en cadea, e o que normalmente son cinco minutos de traxecto se converteron en media hora de paciencia ao volante. Demasiado tempo para unha cidade que presume de ser peonil e accesible.
O prezo da modernización urbana
Convén lembrar que estas intervencións son necesarias. Ninguén discute que renovar o asfaltado ou modernizar as infraestruturas é clave para a cidade. Pero a pregunta que moitos se fan é se a planificación foi a axeitada. Que coincidan dúas obras de calado no centro, sen un plan de desvíos alternativo que funcione, xera un desgaste no cidadán que vai máis aló do simple atraso. As cifras falan por si soas: as retencións alargáronse durante horas, afectando non só aos veciños, senón tamén ao comercio local, que viu como o acceso ás súas portas se convertía nun suplicio.
A imaxe deste luns, con coches parados na rúa do Padre Gaite e Perfecto Feijoo, é a dunha cidade que medra, pero que ás veces non consegue dixerir o ritmo das súas propias obras. Non parece casualidade que o malestar se concentrara precisamente nas horas punta, cando a mobilidade é máis necesaria. O Concello terá que tomar nota: a coordinación entre os distintos proxectos é tan importante como a execución dos mesmos.
Un luns para o recordo
O certo é que a xornada deste luns pasará á memoria de moitos pontevedreses como un exemplo do que non debería repetirse. Os condutores que lograron sortear os atascos fixérono cunha mestura de habilidade e sorte. Os que non, tiveron que armarse de paciencia mentres vían como o reloxo avanzaba e o coche apenas se movía. As redes sociais, como era de esperar, enchéronse de queixas e fotos das retencións, convertendo o caos circulatorio en tendencia local.
Aí está a chave: a necesidade dunha comunicación máis fluída e dun plan B cando as obras se acumulan. Porque se algo deixou claro este luns é que Pontevedra, por moi Boa Vila que sexa, non está exenta de sufrir os efectos dun crecemento urbano mal sincronizado. A pregunta que queda no aire é se o goberno local aplicará correctivos ou se, pola contra, haberá que agardar ao próximo atasco para que se tomen medidas. A cidade, desde logo, non se m
