Rueda e Laxe, unidos pola ambición dunha Galicia con máis autogoberno

O certo é que a política galega, ás veces tan dada ao frentismo, ofreceu unha imaxe pouco habitual. No Parlamento de Galicia, e a través dunha iniciativa de La Voz de Galicia, sentáronse fronte por fronte o actual presidente da Xunta, Alfonso Rueda, e o exmandatario socialista Fernando González Laxe. Non foi un debate, senón unha conversa reposada sobre o pasado, o presente e, sobre todo, o futuro da autonomía. E dese encontro xorde unha conclusión compartida: Galicia quere máis autogoberno e mira ao porvir cunha ambición que, durante décadas, semellaba durmida.

A cita, recollida polos periodistas Mario Beramendi e Manuel Varela, serviu para constatar que, malia as diferenzas ideolóxicas, existe un consenso de fondo sobre a necesidade de profundar no autogoberno. Unha Galicia que deixou atrás o gris, que superou a melancolía do éxodo e que hoxe se presenta como unha terra de cores, de acollida e de empresas que compiten no mercado global. Aí está a clave do relato.

Do «Hai que facelo» á xestión cotiá

A conversa entre Rueda e Laxe non se quedou na anécdota institucional. Ambos repasan a evolución da autonomía desde os seus inicios, cando o espírito do «Hai que facelo» impulsou as primeiras transferencias e a construción do país. González Laxe, que foi presidente entre 1987 e 1990, lembrou os tempos nos que todo estaba por facer. Rueda, pola súa banda, puxo o acento na xestión diaria, na necesidade de administrar con eficacia os recursos propios e de esixir en Madrid o que corresponde.

Non é menor o dato de que ambos coincidisen en sinalar que o teito competencial actual non é suficiente. A financiamento autonómica, a xestión dos portos, a política industrial ou o control dos recursos naturais son aspectos que, a xuíz dos dous líderes, requiren dunha maior marxe de manobra. Demasiado tempo perdido en reivindicacións que non sempre atoparon eco na capital do Estado.

A imaxe de Rueda e Laxe dándose a man diante dun cadro de Lugrís na Cámara galega ten un peso simbólico innegábel. Representa a continuidade dun proxecto colectivo que, máis alá das cores políticas, busca o mellor para o país. Unha postal que, en tempos de ruído e polarización, resulta case refrescante.

Unha economía que xa non pide permiso

Un dos puntos centrais do encontro foi a análise do tecido produtivo galego. Xa non somos aquela terra de emigrantes e remesas. As empresas galegas, desde o téxtil ata a automoción, pasando pola alimentación ou a tecnoloxía, lograron posicionarse en mercados internacionais. A ambición da que falan Rueda e Laxe non é unha declaración de intencións baleira; sostense sobre balances, exportacións e emprego.

A ninguén se lle escapa que o contexto global é complexo. A incerteza geopolítica, a inflación ou a crise enerxética son retos que calquera economía debe afrontar. Pero Galicia, segundo se desprende da conversa, aprendeu a xogar nas grandes ligas. E fíxoo sen perder a súa identidade, sen renunciar á súa lingua nin á súa cultura. A clave, quizais, estea nese equilibrio entre a apertura ao mundo e a arraigamento no propio.

O futuro, porén, non está escrito. Os dous presidentes coincidiron en que a próxima década será decisiva. A chegada de fondos europeos, a transición ecolóxica ou a dixitalización son oportunidades que non se poden desperdiciar. E para aproveitalas, precísase un autogoberno forte, con capacidade de decisión e cunha voz clara en Bruxelas e en Madrid.