Hay despedidas que pasan case desapercibidas e outras que marcan a fin dunha época. A xubilación do tesoureiro municipal de Sanxenxo pertence, sen discusión, ao segundo grupo. Luís Sabariz deixa o Concello tras 34 anos de servizo, aos 70 anos de idade, despois de esgotar dúas prórrogas e de traballar baixo cinco alcaldes distintos. Poucas persoas coñecen a casa consistorial da vila turística por dentro coma el.
Tres décadas e media de continuidade
Quen ocupe agora o seu despacho terá grandes zapatos que encher. Sabariz chegou a un concello moi distinto ao actual, nun Sanxenxo que aínda non experimentara a transformación urbanística e demográfica das últimas décadas. El mesmo recoñeceu que, cando se incorporou, o persoal apenas cabía no edificio. O contraste co municipio actual, un dos motores económicos das Rías Baixas, dá idea do cambio que lle tocou vivir desde dentro.
Cinco alcaldes pasaron pola Alcaldía durante a súa etapa: José Antonio Nieto, José Luis Rodríguez, Catalina González, Gonzalo Pita e Telmo Martín. Convivir con gobernos de distinto signo e con corporacións de todas as cores sobresaltos non é tarefa sinxela nun cargo tan delicado como a Tesouraría, que manexa as contas e o control interno do concello. A ninguén se lle escapa que esa permanencia durante máis de tres décadas só se explica cun traballo rigoroso e coa capacidade de gañarse a confianza de todos os equipos de goberno.
Moi máis que as contas municipais
A súa labor non se limitou á xefatura de Tesouraría. Ao longo da súa carreira participou na inspección de expedientes e formou parte de numerosos tribunais de selección de persoal, un labor menos visible pero esencial no día a día de calquera administración local. É o tipo de traballo que non sae nas portadas e que, non obstante, sostén o funcionamento dun concello.
O xa exfuncionario explicou que sempre procurou tratar ben ao veciño e axudar a que a administración avanzase. Son palabras sinxelas, pero resumen unha filosofía de servizo que non todos comparten desde un posto de tanta responsabilidade. Tamén destacou a boa relación que afirma ter mantido coas distintas corporacións e a súa disposición a alongar a xornada cando a carga de traballo o esixía, algo habitual nun municipio cunha intensidade estacional tan marcada como a de Sanxenxo.
Vocación sobre rodas
Non é menor outro detalle da súa traxectoria. Sabariz reside en Pontecesures, a case 50 quilómetros de Sanxenxo, e en todo este tempo nunca se planteou solicitar un traslado a un concello máis próximo á súa casa. Cada xornada laboral implicaba un desprazamento longo polas estradas galegas, durante anos. Demasiado para moitos. Non para el, que asegura ter tido sempre vocación de servizo público. A cifra fala por si só: 34 anos de desprazamentos e de dedicación a un mesmo municipio.
As dúas prórrogas que aceptou máis aló da idade ordinaria de xubilación confirman esa entrega, e tamén a dificultade que tería o Concello para cubrir un perfil tan experimentado. Os funcionarios de carreira con décadas de coñecemento do patrimonio, dos provedores e dos entresijos económicos dun concello non se substitúen dun día para outro.
Un relevo complicado
A marcha de veteranos da administración local é unha materia pendente en moitos concellos galegos, e Sanxenxo non será unha excepción. A memoria institucional que se acumula en 34 anos de servizo non cabe en ningún manual nin en ningún arquivo informático. Convén recordar que a Tesouraría municipal é a peza que vela pola solvencia das contas públicas, e que un relevo mal xestionado pode notarse durante anos na xestión cotiá.
