A XV Bienal de Pintura do Eixo Atlántico chega a Galicia e ao norte de Portugal cunha mostra itinerante que poderase visitar durante 2026 e que sitúa Vilalba en xuño e Monforte de Lemos en setembro como dúas das súas sedes destacadas. A exposición reúne 28 obras finalistas seleccionadas pola súa calidade técnica, variedade estética e innovación conceptual, entre as que se inclúen as pezas premiadas de Acácio Viegas e do creador sarriano Javier Pena. O proxecto, que naceu en 1997, persegue reforzar o diálogo cultural transfronteirizo e facilitar o acceso á creación contemporánea tanto de forma presencial como virtual. A itinerancia, que abarca municipios de ambos lados do Eixo Atlántico, pretende achegar a pintura contemporánea a públicos diversos ao longo do ano.
A mostra, comisariada polo propio Eixo Atlántico do Noroeste Peninsular, inicia o seu percorrido en Viana do Castelo e pasará por localidades como Gondomar, Peso da Régua, Ribeira e Vila Real antes de afianzarse en Vilalba durante o mes de xuño. Tras a súa estada na capital chairega a programación continuará en Bragança e terá parada en Monforte de Lemos en setembro, para pechar o calendario en decembro coa presenza en Carballo. Cada sede acolle a selección de obras con actividades paralelas que buscan contextualizar as pezas e fomentar a participación local.
Os organizadores salientan a heteroxeneidade técnica e temática dos traballos escollidos, que van desde propostas máis clásicas ata plantexamentos experimentais que exploran novos linguaxes pictóricos. A convocatoria, aberta a creadoras e creadores de Galicia e do norte de Portugal, priorizou a capacidade das obras para establecer diálogos estéticos e conceptuais entre ambas beiras. Segundo a organización, esa diversidade é un dos trazos que converteu a bienal nun referente do panorama artístico transfronteirizo.
A inclusión das pezas gañadoras de Acácio Viegas e Javier Pena resalta o carácter competitivo e profesional da convocatoria, na que un xurado especializado valorou criterios de innovación, execución e proxección. Aínda que a programación non detalla os títulos das obras premiadas, a presenza destes creadores na mostra convida a analizar tanto a súa proposta estética como a súa posición dentro da escena contemporánea ibérica. Para moitos participantes, a bienal supón unha plataforma de visibilidade que pode abrir portas a novas exposicións e mercados.
Ademais da exhibición física, a bienal ofrece unha modalidade virtual que permite percorrer a selección desde calquera punto, un recurso que amplía a accesibilidade e dá resposta á demanda de públicos que non poden desprazarse. Esta dobre fórmula expositiva contribúe a consolidar a rede de colaboración cultural entre concellos, centros de arte e entidades do Eixo Atlántico. A itinerancia prolongada ao longo do ano tamén posibilita que os mesmos visitantes poidan ver a evolución da recepción crítica e do interese público en distintas comunidades.
A traxectoria da Bienal de Pintura do Eixo Atlántico, iniciada en 1997, foi reforzando o seu papel como ponte entre a creación galega e a do norte portugués, favorecendo residencias, intercambios e proxectos conxuntos. A súa continuidade pon de manifesto a aposta institucional pola cultura como ferramenta de cohesión territorial e de proxección internacional. Expertos consultados en edicións anteriores subliñan a importancia de manter espazos que incentiven o diálogo artístico máis alá das fronteiras administrativas.
En Vilalba e Monforte, a chegada da bienal vincúlase ademais a iniciativas locais destinadas a dinamizar a axenda cultural e a atraer público aos seus centros históricos. A programación en cada localidade adoita complementarse con visitas guiadas, conferencias e encontros con artistas que permiten un
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.