A Ribeira Sacra perdeu a un dos nomes clave no seu recente despegue enoturístico. O empresario hoteleiro que asumiu o reto de crear a maior extensión de viñedo da denominación de orixe finou aos 77 anos, segundo trascendeu no sector. O seu proxecto, que combinaba tradición vitícola con vocación turística, converterase nun referente dentro dunha comarca que loita por fixar poboación a través da calidade do viño.
Unha comarca con alma de viño
Os canóns do Sil e do Miño albergan unha cultura milenaria do viño, con monxes que cultivaban a vide en terrazas imposibles. A Denominación de Orixe Ribeira Sacra, creada en 1996, experimentou un crecemento exponencial na última década, con adegas que apostan pola variedade mencía e a godello. Porén, o viñedo máis extenso da zona non xurdiu dunha adega tradicional, senón da visión dun home que fixera fortuna no sector hoteleiro canario.
Natural de Pantón, un municipio lucense bañado polo Sil, o empresario emigrou a Alemaña na súa xuventude. Alí traballou e aforrou ata mudarse ás Illas Canarias, onde construíu un imperio de oito hoteis entre Gran Canaria e Lanzarote. Pero o seu corazón sempre estivo na aldea galega, e aos sesenta anos decidiu investir parte do seu capital nun proxecto persoal.
Dos hoteis ás viñas: un proxecto pioneiro
A principios da década pasada, adquiriu unha gran parcela na parroquia de Mourenza, en Pantón, e plantou decenas de hectáreas de vide, converténdose na maior finca rexistrada na D.O. Ribeira Sacra. O investimento non foi só en viñedo; tamén construíu unha adega equipada con tecnoloxía de última xeración, pensada para elaborar viños de alta gama. As variedades autóctonas, como a mencía para tintos e a godello para brancos, foron as principais escollas, xunto con algunhas experimentais que buscaban adaptarse ao cambio climático.
O empresario non ocultaba a súa ambición: quería que o seu proxecto fose un polo de atracción turística, con visitas guiadas, catas e un hotel rural que completase a experiencia. Aínda que a parte hoteleira non chegou a materializarse completamente debido á burocracia e á pandemia de COVID-19, o viñedo xa producía viño embotellado baixo unha marca propia que comezou a soar en catas internacionais. Cada colleita supoñía un paso adiante en calidade, e os críticos eloxiaban a relación entre tradición e modernidade dos seus caldos.
Un legado para a comarca de Lemos
A chegada deste investidor tivo un efecto inmediato na economía local. Creáronse postos de traballo directos e indirectos no campo e na adega, e púxose a Pantón no mapa das rutas enoturísticas. A Denominación de Orixe celebrou a ampliación da superficie cultivada nun momento no que a competencia con outras rexións esixía maior produción sen perder calidade. Ademais, o seu exemplo animou a outros empresarios a fixarse na Ribeira Sacra como destino de investimento, contribuíndo a frear a despoboación.
O enoturismo, sector que o empresario coñecía ben pola súa experiencia hoteleira, era unha das grandes apostas da Ribeira Sacra. A comarca, coas súas paisaxes escarpadas e os seus mosteiros románicos, ofrecía un marco incomparable para o turismo de viño. O seu proxecto aliñábase coa estratexia da Xunta de Galicia de fomentar o turismo de experiencias no interior.
Reaccións e futuro do proxecto
A noticia da súa morte foi recibida con pesar entre produtores, adegueiros e afeccionados. Aínda que o empresario era coñecido pola súa discreción, o seu labor foi recoñecido por asociacións vitivinícolas e polo Concello de Pantón, que mostrou o seu respecto por quen puxo o nome do municipio no mapa do viño galego de calidade. Non se fixeron declaracións oficiais, pero o sentimento xeral é de gratitude pola súa contribución.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.