O debuxante Kiko da Silva publicou o 11 de marzo de 2026 unha nova entrega da súa tira «A Silveira» na que agrupa e satiriza varias das preocupacións que copan a axenda social e política de Galicia: a crise da vivenda en Santiago, os problemas no servizo postal en O Restollal, as eleccións na USC, a escalada nos prezos dos carburantes e a sombra da guerra en Oriente Medio. A tira, difundida na versión dixital de El Correo Gallego, articula con humor negro e trazos secos a convivencia entre o doméstico e o público, sinalando causantes e cómplices da tensión social. O autor utiliza a concatenación de escenas para amosar como asuntos distantes se traducen en fricción cotiá para os cidadáns.
A viñeta presenta unha serie de escenas breves que encadean a chegada dunha carta atrasada, a bronca por unha suba do aluguer e un televisor que non deixa de emitir imaxes de conflito internacional. Nunha das viñetas, un xove consulta o prezo do carburante mentres na beirarrúa un grupo de xubilados comenta as eleccións da universidade, e noutra aparece un carteiro esgotado coa mochila rota, alusión evidente á crise de Correos na comarca de O Restollal. O ton é mordaz pero contido: a burla vai dirixida tanto á desidia institucional como ás contradicións da vida urbana.
A elección destes asuntos non é casual. A vivenda en Santiago leva meses instalada no centro do debate local polo encarecemento dos alugueres e a escasez de oferta no casco histórico; o cómic recolle esa sensación de emerxencia e convértea nunha imaxe cotiá e recoñecible. Ao mesmo tempo, a crítica á xestión de servizos básicos como o correo sitúa o problema en administracións e empresas que, segundo moitas queixas veciñais, están lonxe de resolver atrasos e perdas de correspondencia. A viñeta, así, actúa como un termómetro social que condensa frustracións con poucos trazos.
En paralelo, o autor enlaza a coyuntura local con factores externos: a suba dos carburantes e a reactivación do conflito en Oriente Medio aparecen como telón de fondo que agrava a percepción de inestabilidade. O carburante, representado por un surtidor que vomita recibos e non litros, convértese en símbolo dun custo da vida que se transmite á factura doméstica e á mobilidade cotiá. A referencia ao conflito internacional recalca a idea de que decisións lonxanas e mercados globais teñen efectos palpables na praza de Compostela e na conversa de calquera barrio.
A publicación da tira xerou reaccións diversas nas redes e na propia web do xornal. Lectores e lectoras compartiron a viñeta destacando a súa capacidade para resumir nunha soa páxina múltiples friccións que lles afectan; outros defenderon que a caricatura exagera algúns elementos, sobre todo no relativo á xestión de Correos. Algúns comentarios lembraron, ademais, a proximidade do proceso electoral na USC, subliñando como a sátira pode influír na percepción pública de candidaturas e xestores universitarios.
Coñecido pola súa mirada crítica sobre a política e a vida galega, Kiko da Silva mantén desde hai anos «A Silveira» como un espazo de reflexión e humor que combina a actualidade inmediata con referencias máis profundas ás costumes e aos resortes do poder local. O seu estilo, directo e sen concesións, converteu a viñeta nun punto de encontro para lectores que procuran unha lectura crítica pero accesible da realidade. Nesta ocasión, a suma de temas nunha mesma páxina subliña a capacidade da sátira para artellar debates complexos en imaxes sinxelas.
Máis aló do impacto inmediato, a tira do 11 de marzo pon de manifesto a función pública do humor gráfico: sinalar problemas, poñer nomes e situar responsabilidades sen re
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.