Os Estados Unidos informaron na madrugada do martes 11 de marzo de 2026 que as súas forzas destruíron dezaseis buques utilizados para a colocación de minas vinculados a Irán en operacións arredor do estreito de Ormuz, nun intento por neutralizar o que consideran ameazas á liberdade de navegación. Ao mesmo tempo, o Reino Unido notificou que un portacontedores foi alcanzado a curta distancia dese paso estratéxico, nunha nova escalada que altera a seguridade marítima no golfo Pérsico. As manobras prodúcense en medio de acusacións mutuas entre Teherán e as potencias occidentais sobre ataques e ameazas na zona.
O Comando Central dos Estados Unidos (Centcom) difundiu nas redes sociais un comunicado acompañado dun vídeo con imaxes dos presuntos ataques, nas que se mostran varios navíos, na súa maioría lanchas pequenas e embarcacións amarradas a peiraos, que terían sido alcanzadas durante as operacións. Centcom concretou que, entre os obxectivos, atopábanse 16 barcos destinados á colocación de minas, aínda que non ofreceu máis detalles sobre baixas ou danos colaterais. A nota subliñou que estas accións forman parte dunha serie de golpes dirixidos a reducir a capacidade iraní de proxectar poder no mar.
Donald Trump —que anticipara o ataque horas antes— publicou na súa rede social que as forzas estadounidenses «golpearon e destruíron» dez desas embarcacións e advertiu que poderían seguir novas accións. A súa intervención pública precedeu á declaración oficial do Pentágono e amplificou a percepción de que a administración busca mostrar unha resposta contundente ante o que considera incursións perigosas. O contraste entre a cifra inicial do presidente e o reconto posterior do Centcom destacou, ademais, a rapidez e a confusión que rodean a información nun conflito en desenvolvemento.
Paralelamente, fontes de intelixencia citadas por medios internacionais sinalaron que Irán comezou a despregar minas no estreito de Ormuz, aínda que esas informacións non foron confirmadas por Teherán de forma oficial. Segundo eses relatos, por agora colocaríanse unhas poucas ducias de artefactos, aínda que poderían chegar a ser centos dada a flota da República Islámica. A posibilidade de minado xerou alarma no transporte marítimo, porque convertería unha das rutas enerxéticas máis transitadas nun corredor perigoso para a navegación comercial.
O estreito de Ormuz é un pescozo de botella esencial para o comercio enerxético mundial: por el pasa aproximadamente o 20% do petróleo que se move por mar, polo que calquera perturbación ten efectos inmediatos nos prezos e na seguridade dos subministramentos. A Garda Revolucionaria iraní advertiu nos últimos días que atacaría calquera buque que cruce sen respecto ás súas condicións, e aínda que Teherán negou ao principio o peche do paso, fontes oficiais admitiron despois que garantir a seguridade na zona é «pouco probable». Esas declaracións tensionaron aínda máis ás navieiras e aos países consumidores.
En relación ao ataque ao portacontedores, a axencia británica de Operacións Comerciais Marítimas (UKMTO) reportou o incidente sen detallar o alcance dos danos nin a identidade do buque nin da súa bandeira. A información puntualizou que o impacto se produciu a pouca distancia do estreito, nunha área pola que transitan habitualmente barcos de gran calado e cruceiros de mercadorías. As autoridades marítimas e compañías de seguros seguen con atención os movementos na zona mentres algunhas navieiras estudan rutas alternativas para evitar riscos.
A administración estadounidense defendeu que as súas operacións buscan protexer o comercio internacional e «degradar» a capacidade de Irán para hostigar aos navíos, unha versión que amplifican aliados como o Reino Unido. Porén, analistas advirten que golp
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.