O Concello da Coruña, encabezado por Inés Rey, anunciou onte a renuncia da cidade a actuar como sede da Copa do Mundo en Riazor debido ao elevado custo e ás condicións técnicas que impuña a FIFA. A decisión tomouse despois de meses de negociacións e de que o club inquilino do estadio expresase reticencias respecto dunha ampla reforma. A esixencia principal —elevar a capacidade a 43.000 localidades fronte ás preto de 33.000 actuais— choca cunha asistencia media de arredor de 20.000 espectadores, segundo os datos manexados polas partes.
A renuncia, presentada publicamente pola alcaldesa xunto co presidente do Deportivo e co titular da Deputación, xustificouse como un acto de responsabilidade municipal ante unha inversión que o Concello considera desproporcionada para acoller apenas tres encontros do torneo. A decisión pon fin a un proceso que, tras a elección da Coruña pola FIFA entre once cidades candidatas, acumulou esforzos por garantir financiación privada e redactar un proxecto técnico, pero non logrou convencer ao club nin resolver as dúbidas sobre a súa viabilidade a medio e longo prazo.
«bimundialista»
A palabra que a propia alcaldesa empregara no seu discurso de Nadal de 2024 para presumir da candidatura quedou, en cuestión de meses, substituída pola constatación de limitacións económicas e deportivas. Fontes municipais admiten que o acordo asinado coa FIFA impoñía compromisos que o Concello non está disposto a asumir sen garantías claras sobre uso e mantemento. O escenario que quedaba sobre a mesa proxectaba asentos que, fóra dos grandes eventos, raramente se encherían.
Diverxencia entre o Concello e o club
O elemento que acabou por dinamitar o proxecto foi a falta de consonancia entre o Concello e o Deportivo, principal usuario do recinto. O club considera que unha ampliación á escala requirida pola FIFA non se axusta á demanda real e que o futuro do estadio podería derivar en bancadas permanentemente baleiras, situación que danaría a atmosfera e o equilibrio económico do club.
Na súa explicación pública, a rexedora falou de renunciar «por responsabilidade» ante o risco financeiro e operativo que entrañaba o compromiso coa FIFA. A mensaxe foi transmitida coa presenza dos responsables institucionais implicados, pero non incluíu un calendario concreto de alternativas nin detalles sobre posibles compensacións ou penalizacións derivadas do incumprimento do acordo coa organización internacional.
«por responsabilidade»
Os interrogantes prácticos aparecen en varios frentes: quen asumirá o custo das obras, quen se fará cargo do mantemento das localidades extra e como se xestionaría un estadio sobredimensionado para a demanda habitual. A hipótese de asumir asentos que só se utilizarían en citas moi puntuais era unha das principais obxeccións do Deportivo, que defendeu unha adaptación coherente coas súas necesidades deportivas e económicas.
O Concello, pola súa parte, recoñeceu que o proxecto técnico está redactado, pero non se atreveu a licitar as obras sen un consenso claro nin garantías de financiamento suficientes. Esa parálise, unida ao recelo do club, deixou o plan Riazor 2030 nun beco sen saída e provocou a decisión anunciada onte, que algúns sectores ven como unha perda de oportunidade mentres outros a consideran unha xestión prudente.
Consecuencias e próximas etapas
A renuncia supón un traspié institucional para unha cidade que apostara por situarse de novo na élite dos grandes eventos deportivos. Para a afección e a administración local, a perda do estatus como sede mundialista é, ademais dun golpe de imaxe, unha frustración ante a inversión de esforzos e expect
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.